zondag 6 oktober 2013

Pantanal naar La Paz (Brazilië-Bolivia)






Eigenlijk zijn we verjaagd door de hitte in de Pantanal. Eerst zijn we nog naar een ander plekje gaan zoeken, maar nergens konden we in de schaduw staan. Uiteindelijk zijn we maar doorgereden naar Corumba aan de grens met Bolivia. We hebben nog nooit zo’n warme nacht beleefd, ruim 40 graden in de camper.






















Het was nog wel even spannend aan de grens of we geen problemen zouden krijgen door het ontbreken van een stempel dat we Brazilië ingekomen waren. Niks problemen, gewoon stempel in en stempel uit erin. Wat zijn die Brazilianen toch makkelijk, dat zijn we wel anders gewend.

De weg vanaf de grens naar Santa Cruz is vrij saai, erg vlak met laag struikgewas. Voor de kenner erg interessant vanwege de ongereptheid die overgaat in de Chaco van Paraguay en daarmee het grootste ongerepte natuurgebied ter wereld is. In San Jose de
hiquitos hebben we overnacht bij een hotel met een zwembad, samen met twee Belgische families met totaal 5 kinderen die een jaar onderweg zijn. Zelfs Bernadette neemt een duik in het bad heerlijk na al die hitte.

Santa Cruz is vooral een grote stad waar we enkel doorheen rijden. Onderweg betalen we met 100 Bolivianos voor de tolweg en krijgen keurig ons wisselgeld terug. Na een paar kilometer komt ons een motor achterop met een politieagent die ons staande houdt. Hij beweert dat ons briefje van 100 (ongeveer een tientje) dat we bij de tol gegeven hadden vals is. Tja wat moet je dan, hij was wel bewapend en erg overtuigend. We moesten het briefje wisselen voor een echte. Wel kregen we het valse briefje weer terug. Wij denken, dat stinkt hier. Zeker als we later bij een controlepost door andere agenten gevraagd worden om 50 Bolivianos te doneren zodat ze wat coca bladeren konden kopen. Ik denk ik laat me niet twee keer op een dag door zo’n K.. agent bij de neus nemen. Niks betaald dus. Vervolgens moesten we tanken. Van vorige keer weten we nog dat de toerist 3 keer de prijs betaalt voor brandstof, maar dat het onderhandelbaar is indien de pompbediende een goeie dag heeft. Deze had een goeie dag en een jerrycan en een colafles met een sleuf erin zodat je het spul in de tank kon gieten. Met de slang in de auto tanken mag dan om een of andere reden niet. Drie jerrycans van 20 liter erin geknoeid en dat kost ons 30 Euro. Niet slecht dus, maar wel stinken we naar de diesel die over de broek en schoenen was gelopen.





We overnachten in Samaipata waar een Nederlands stel wat huizen verhuurt op hun terrein en ook plaats hebben voor kampeerders. Een zeer mooi plekje met kruidentuin en restaurant waar de kruiden verwerkt worden. In dit plaatsje bekijken we nog de Fuerte de Samaipata, een pre Columbiaanse Inka nederzetting. Hiervandaan gaan we weer de bergen in tot een hoogte van 4500 meter erg mooi, maar soms rijden we in de wolken en zien we niks meer.






Lemen graftomben



















In Cochabamba bezoeken we de grote lokale markt waar echt alles te koop is. Prachtige groenten en fruit en natuurlijk veel vlees, maar vlees wat ongekoeld in de warme stalletjes ligt, laten we daar maar mooi liggen. Bernadette koopt nog een paar erg leuke rode schoentjes voor bij haar bloemetjesbroek voor € 9,= . Haar oude schoenen laat ze repareren voor € 1,= . Wat is het leven hier toch leuk. We doen weer een poging om goedkoop te tanken en nu gaat het zonder zeuren voor 37 cent de liter dus gelijk maar 120 liter met de slang erin.



  

1 opmerking:

  1. Had al eerder een bericht geplaatst via Bart zijn account. Wat mooi toch om jullie verhalen te lezen en al die prachtige foto's. En die actie met die agent...niet te geloven!!!!! Zonde...daar had Ad heel wat heerlijke biertjes voor kunnen kopen ;-).
    Veel liefs van ons. Bart, Tea en tutsjes fan Kijn en Kluun. xxxx

    BeantwoordenVerwijderen