zondag 2 december 2018

Kenia


Nadat we de grens naar Kenia zijn overgestoken begint het flink te regenen. De weg bestaande uit rode klei verandert al snel in een modderpoel. We glijden voort, onderweg proberen we de ook glijdende tegenliggers zoveel mogelijk te ontwijken. Het gaat erg langzaam, maar we komen er zonder brokken door. De motorrijders en bromfietsen zijn minder gelukkig. De motoren zitten helemaal onder de klei en alles loopt vast. Na ongeveer 25 kilometer krijgen we weer asfaltweg en kunnen we weer vlot doorrijden zodat we mooi op tijd in Kitale aankomen. We kopen weer een nieuw SIM kaartje zodat we weer contact met de rest van de wereld hebben. Bij de grens kregen we te horen dat we geen roadtax hoeven te betalen, maar we zijn er niet gerust op. We gaan naar het kantoor van Huduma om dit nog eens na te vragen. Ook hier zeggen ze dat we geen roadtax hoeven te betalen. Wat ze niet zeggen is dat er vanaf januari 2018 een permit nodig is wanneer je met een buitenlandse auto langer dan 2 weken in Kenia rondrijdt. De camping (Karibuni Kitale camping) is aardig en we doen het weer eens rustig aan.




Onze volgende stop is in Mitumi aan het Victoria meer. We kamperen er bij Dunga Hill camp, waarvan de eigenaar een Nederlandse vrouw is die met een Indiaanse Keniaan getrouwd is. Het is een grote stad maar de camping ligt mooi achteraf aan het meer. We horen hier hoe we het beste naar de Masai Mara kunnen rijden.
















We weten dat we te laat zijn voor de grote trek van de wildebeesten en zebra's maar we gaan toch het park in. We betalen $ 160,= om er een dag in te kunnen zijn. Duur, maar zeker de moeite waard. Er zijn nog duizenden dieren die de trek nog niet begonnen zijn. We blijven de hele dag over de smalste paadjes rijden. Soms moeten we door een riviertje wat een enkele keer erg lastig was. We zien weer eens de Big Five, behalve dan het luipaard. Maar in plaats daarvan zien we wel twee cheeta's met drie jongen. Helaas lagen ze in het hoge gras te slapen, dus mooie foto's konden we er niet van maken. Vooral de grootte en de weidsheid van de vlakte maakte veel indruk.











Na dit park gaan we over een heel slechte weg naar het Naivasha meer om weer een paar dagen lekker lui te doen. Het plekje is geweldig met hele mooie bomenen en het eten is prima. 's avonds komen er 3 nijlpaarden uit het meer die zich de waterhyacinten goed laten smaken. Er zitten verschillende vogels, waaronder de visarend. Zelf koken doen we deze reis zelden. Voor tussen de 4 en 10 Euro kunnen we deze reis prima eten inclusief een biertje. Aan de weg naar de camping staan erg veel kassen waarin rozen gekweekt worden, natuurlijk van Nederlandse eigenaren. Met bussen worden werknemers er naar toe gebracht.








Aan de voet van Mount Kenya gaan we naar de Castle Forrest Lodge. Als we aankomen is er al een Nederlands stel met een Landrover. Ze zijn vanaf Egypte, Soedan en Ethiopië naar Kenia gereden en onderweg naar Kaapstad. We kunnen dus mooi wat ervaringen uitwisselen. Het is hier regenachtig en vrij koud. Het weer is overigens vanaf Rwanda erg aangenaam. We hadden in dit deel van Afrika veel warmer weer verwacht. Maar omdat we steeds boven de 1000 meter zitten en het het begin van de regentijd is, is het voor ons prima uit te houden.



We gaan verder naar Nairobi waar we op zoek gaan naar Jungle Junction waar we onze auto voor 2 maanden gaan stallen. Het ziet er goed uit en we hebben er wel vertrouwen in.
De eigenaar, Christof vertelt ons dat we inderdaad een permit nodig hebben om in Kenia met een buitenlandse auto te mogen rijden. We zijn nog net op tijd want we mogen 14 dagen zonder in het land rijden. Het aanvragen van het permit is nog een heel gedoe. We hebben de auto ergens bij een hotel geparkeerd om niet in het centrum te hoeven rijden waar zowiezo niet geparkeerd kan worden. Eerst naar het kantoor van de NTSA die het permit vereist. Helaas we zijn verkeerd en moeten bij de KSA zijn, een eind verder de stad in. Hiervoor nemen we dan maar een taxi. Het fomuier moet via internet ingevuld worden. Scan van het Carnet de Passage bijvoegen en een kopie van de Comesa verzekering. En natuurlijk betalen. Helaas heb ik mijn telefoon in de auto liggen en kan dus niet met de credit card betalen. Dan maar via de bank. Ook dat gaat niet omdat zij 2 kopieën van de rekening nodig hebben. Die kopieën maken lukt ook niet omdat ik enkel mijn tablet bij me heb. Er zit niets anders op dan de volgende dag terug te gaan.
Ik maak een afspraak bij Jungle Junction om de auto een grote beurt te geven. Ik mag het zelf doen bij hen en kan vragen stellen of om assistentie vragen indien nodig. Erg prettig geregeld allemaal. Omdat ik de beurt na het weekend ga doen, gaan we nog een paar dagen terug naar het Naivasha meer om lekker te luieren. Grote delen van deze route zijn met mooie uitzichten. Langs de kant van de weg worden veel fruit en groenten verkocht. Ook zien we voor het eerst koeie- schapen- en geitenhuiden. Ook de kleden met Masai-patronen worden volop aangeboden. 






De beurt voor de auto gaat voorspoedig want er zijn geen bijzonderheden. Ook laat ik bij een bandenbedrijf nog mijn reserve banden monteren zodat we, als we terugkomen, meteen kunnen vertrekken en waarschijnlijk tot Nederland toe kunnen met onze banden. Er staan nog andere overlanders. 2 daarvan willen ook door Ethiopië en Sudan. We wisselen natuurlijk wat info uit.
We maken de auto klaar (schoon) om voor 2 maanden achter te laten. Christof brengt ons naar het vliegveld en we spreken af dat hij ons ook weer ophaalt in januari.




zaterdag 10 november 2018

Oeganda


We zijn erg benieuwd naar Oeganda nadat we het mooie en vooral schone Rwanda achter ons gelaten hebben. De grensovergang verloopt vlot totdat we de roadtax moeten betalen. Ik moet hiervoor 20 dollar betalen maar dan wel in Oegandese shilling. Voor de 20 dollar krijg ik 72000 shilling maar ik moet 76000 betalen. Handig als ik ben laat ik de beste man op mijn currency app zien dat hij me dus 2 keer bedonderd. De koers op mijn app is 74000. Omdat het hier om een verschil gaat van nog geen euro kunnen we er allebij wel om lachen. 



In het eerst volgende plaatsje gaan we geld pinnen en proberen een SIM kaartje te kopen. Dat laatste lukt niet omdat het zondag is. We gaan verder naar Kabale aan het Bunyonyi meer. Hier kunnen we wel een SIM kaartje kopen op zondag. We kamperen aan het meer bij Overland resort. Er staat ook een Namibische Iveco camper. Het zijn Duits talige Namibiers. Ze hebben ook een Duits paspoort. Eigenlijk willen ze ook doorrijden naar Europa maar dat is nog knap lastig met een auto die geregistreerd staat in Namibië. Bijvoorbeeld voor hun carnet dat ze in Zuid Africa moeten kopen moeten ze een borg storten van 2 keer de waarde van de auto. En voor zo'n mooie grote truck zal dat niet mals zijn. Daarbij komt dat ze maar een half jaar in Europa binnen de EU mogen verblijven. Ze zitten er aan te denken om dan maar ergens in Duitsland een andere camper te kopen en die later weer te verkopen. Volgens ons ook de beste oplossing. Het is een mooie camping met lekker eten. 




Als we na 2 nachten vertrekken komen we een Japanner met zijn vrouw tegen in een piepkleine Mazda van 600cc. Ongelooflijk hij komt er mee vanaf Vladivostok via Siberië, Mongolië, de Stan-staten en Iran naar Europa. Toen zijn ze overgestoken naar Marocco en is hij doorgereden langs de westkant van Africa tot hij in de buurt van Nigeria vanwege de regentijd niet meer verder kon en heeft hij het autootje verscheept naar Namibië. Nu is hij onderweg naar Kenia waar hij wil verschepen naar Zuid Amerika. Hoezo 4x4, nergens voor nodig vindt hij. Slapen doen ze ook in dat autootje, ze hebben een bed van 1,5 meter lang. Veel groter zijn ze overigens niet. 

stenen bakken voor eigen huis, hout gestookt





We gaan naar het Elisabeth NP. We overnachten bij een lodge aan de rand van het park. We hebben er een prachtig uitzicht. De volgende dag rijden we via de hoofdweg dwars door het park. We zien niet veel enkel olifanten en wat apen. We gaan het park niet in vanwege de hevige regenval van de dag tevoren. 




We passeren hier voor de 2e keer met onze camper de evenaar en dat is altijd weer een moment voor een foto. We gaan door naar Fort Portal waar we overnachten bij Ruwenzori guesthouse van een Nederlandse mevrouw, Ineke uit Utrecht. Leuk en lekker eten aan de gezinstafel met nog 4 andere Nederlanders. 






Op advies van Ineke rijden we een nieuwe door de Chinezen aangelegde weg die tot aan de grens met Congo gaat (en verder natuurlijk). We rijden nu zo'n beetje om het Ruwenzori gebergte heen. Heel mooie uitzichten en inderdaad een prima weg. En dat allemaal om goud uit Congo te smokkelen??? De volgende dag gaan we de craterlake route rijden. Ook erg mooi, maar dan met de bekende hobbelweggetjes. Als we terugkomen in Fort Portal gaan we lekkere kroketten eten bij restaurant Dutchess.
Onze volgende stop is Entebbe, de vroegere hoofdstad van Oeganda. Het is een mooie stad met veel mooie gebouwen en erg schoon. We doen het hier een paar dagen rustig aan. Boodschappen halen bij Shoprite. Eindelijk weer een echte supermarkt waar bijna alles te koop is. 







Vervolgens gaan we naar Jinja waar de Nijl uit het Victoriameer ontspringt. Daarvoor moeten we eerst nog even om Kampale heen rijden. Dat valt nog lang niet mee, erg druk met veel oponthoud. Maar goed dat we niet door de stad gereden zijn dat had waarschijnlijk nog vele uren langer geduurd. Jinja is echt een smerige stad. We bezoeken de plaats waar een deel van de as van Mahatma Ghandi is uitgestrooid. Het was zijn wens om zijn as uit te laten strooien in de grootste rivieren van de wereld en zo geschiedde.
We overnachten buiten de stad bij restort the Haven. Erg mooi en netjes met een prachtig zicht op de Nijl met een stroomversnelling voor onze neus. 









We gaan nu onderweg naar Sipi aan de noordkant van Mount Elgon. We overnachten bij Crows nest met een mooi uitzicht op de watervallen die in 3 stappen van de berg vallen. De volgende morgen gaan we 2 van deze watervallen bezoeken. Na dit bezoek rijden we door naar de grens met Kenia. Het is een erg mooie, maar slechte weg en we doen er lang over. Gelukkig zijn we niet te laat vertrokken en blijft het droog anders was het nog heel probelmatisch geworden. Helaas begon het na de grens wel te hozen maar daarover in het volgende verhaal meer.