zaterdag 10 november 2018

Oeganda


We zijn erg benieuwd naar Oeganda nadat we het mooie en vooral schone Rwanda achter ons gelaten hebben. De grensovergang verloopt vlot totdat we de roadtax moeten betalen. Ik moet hiervoor 20 dollar betalen maar dan wel in Oegandese shilling. Voor de 20 dollar krijg ik 72000 shilling maar ik moet 76000 betalen. Handig als ik ben laat ik de beste man op mijn currency app zien dat hij me dus 2 keer bedonderd. De koers op mijn app is 74000. Omdat het hier om een verschil gaat van nog geen euro kunnen we er allebij wel om lachen. 



In het eerst volgende plaatsje gaan we geld pinnen en proberen een SIM kaartje te kopen. Dat laatste lukt niet omdat het zondag is. We gaan verder naar Kabale aan het Bunyonyi meer. Hier kunnen we wel een SIM kaartje kopen op zondag. We kamperen aan het meer bij Overland resort. Er staat ook een Namibische Iveco camper. Het zijn Duits talige Namibiers. Ze hebben ook een Duits paspoort. Eigenlijk willen ze ook doorrijden naar Europa maar dat is nog knap lastig met een auto die geregistreerd staat in Namibië. Bijvoorbeeld voor hun carnet dat ze in Zuid Africa moeten kopen moeten ze een borg storten van 2 keer de waarde van de auto. En voor zo'n mooie grote truck zal dat niet mals zijn. Daarbij komt dat ze maar een half jaar in Europa binnen de EU mogen verblijven. Ze zitten er aan te denken om dan maar ergens in Duitsland een andere camper te kopen en die later weer te verkopen. Volgens ons ook de beste oplossing. Het is een mooie camping met lekker eten. 




Als we na 2 nachten vertrekken komen we een Japanner met zijn vrouw tegen in een piepkleine Mazda van 600cc. Ongelooflijk hij komt er mee vanaf Vladivostok via Siberië, Mongolië, de Stan-staten en Iran naar Europa. Toen zijn ze overgestoken naar Marocco en is hij doorgereden langs de westkant van Africa tot hij in de buurt van Nigeria vanwege de regentijd niet meer verder kon en heeft hij het autootje verscheept naar Namibië. Nu is hij onderweg naar Kenia waar hij wil verschepen naar Zuid Amerika. Hoezo 4x4, nergens voor nodig vindt hij. Slapen doen ze ook in dat autootje, ze hebben een bed van 1,5 meter lang. Veel groter zijn ze overigens niet. 

stenen bakken voor eigen huis, hout gestookt





We gaan naar het Elisabeth NP. We overnachten bij een lodge aan de rand van het park. We hebben er een prachtig uitzicht. De volgende dag rijden we via de hoofdweg dwars door het park. We zien niet veel enkel olifanten en wat apen. We gaan het park niet in vanwege de hevige regenval van de dag tevoren. 




We passeren hier voor de 2e keer met onze camper de evenaar en dat is altijd weer een moment voor een foto. We gaan door naar Fort Portal waar we overnachten bij Ruwenzori guesthouse van een Nederlandse mevrouw, Ineke uit Utrecht. Leuk en lekker eten aan de gezinstafel met nog 4 andere Nederlanders. 






Op advies van Ineke rijden we een nieuwe door de Chinezen aangelegde weg die tot aan de grens met Congo gaat (en verder natuurlijk). We rijden nu zo'n beetje om het Ruwenzori gebergte heen. Heel mooie uitzichten en inderdaad een prima weg. En dat allemaal om goud uit Congo te smokkelen??? De volgende dag gaan we de craterlake route rijden. Ook erg mooi, maar dan met de bekende hobbelweggetjes. Als we terugkomen in Fort Portal gaan we lekkere kroketten eten bij restaurant Dutchess.
Onze volgende stop is Entebbe, de vroegere hoofdstad van Oeganda. Het is een mooie stad met veel mooie gebouwen en erg schoon. We doen het hier een paar dagen rustig aan. Boodschappen halen bij Shoprite. Eindelijk weer een echte supermarkt waar bijna alles te koop is. 







Vervolgens gaan we naar Jinja waar de Nijl uit het Victoriameer ontspringt. Daarvoor moeten we eerst nog even om Kampale heen rijden. Dat valt nog lang niet mee, erg druk met veel oponthoud. Maar goed dat we niet door de stad gereden zijn dat had waarschijnlijk nog vele uren langer geduurd. Jinja is echt een smerige stad. We bezoeken de plaats waar een deel van de as van Mahatma Ghandi is uitgestrooid. Het was zijn wens om zijn as uit te laten strooien in de grootste rivieren van de wereld en zo geschiedde.
We overnachten buiten de stad bij restort the Haven. Erg mooi en netjes met een prachtig zicht op de Nijl met een stroomversnelling voor onze neus. 









We gaan nu onderweg naar Sipi aan de noordkant van Mount Elgon. We overnachten bij Crows nest met een mooi uitzicht op de watervallen die in 3 stappen van de berg vallen. De volgende morgen gaan we 2 van deze watervallen bezoeken. Na dit bezoek rijden we door naar de grens met Kenia. Het is een erg mooie, maar slechte weg en we doen er lang over. Gelukkig zijn we niet te laat vertrokken en blijft het droog anders was het nog heel probelmatisch geworden. Helaas begon het na de grens wel te hozen maar daarover in het volgende verhaal meer.


maandag 29 oktober 2018

Rwanda


Bij de grensovergang van Tanzania naar Rwanda kopen we een East Africa Visum. Eigenlijk is dat een E-visum maar we hadden op internet gevonden dat je het ook aan de grens kunt kopen. Met dit visum, dat $100,- pp kost kunnen we Rwanda, Oeganda en Kenia in. Voor elk land appart moet je anders $ 50,- pp betalen, dus dat scheelt ons totaal $ 100,- Gelukkig is het niet druk en is het visum ondanks de verschillende stroomstoringen, vlot aangemaakt. Onze eerste overnachting is in Kayonza. We slapen hier bij het Urugo Women's Oppertunity Center. We staan bij de eco tuintjes met een mooi uitzicht over het dal. We krijgen hier een stortbui over ons heen en daarna is het flink afgekoeld. Voor het eerst de lange broek en trui maar aan. Het is ons onderweg al opgevallen hoe schoon en netjes het hier is vergeleken met de landen in Afrika waar we tot nu toe doorgereden zijn. Overal stenen huisjes en huizen met groentetuintjes. Alles ziet er fris groen uit en er is nergens afval en plastic langs de weg te vinden. Het is hier overigens evenals in Tanzania en Kenia verboden om plastic zakken bij je te hebben. Er staan flinke boetes op als ze je er mee betrappen. Mensen moeten ook in stenen huizen wonen en schoenen aan, verplicht.
We gaan naar Kigali de hoofdstad van Rwanda. We mogen overnachten op de binnenplaats van Stp Town Motel. Het is mooi dicht bij het centrum gelegen, schoon en we kunnen gebruik maken van toilet en douche in een kamer. 's Avonds kan ik er life naar de F1 van Austin USA kijken. Helemaal top dus.
We gaan naar het Kigali Genocide Memorial om een indruk te krijgen van de gruwelijkheden die hier in 1994 hebben plaatsgevonden. De strijd tussen de Hutu's en de Tutsies heeft hier geresulteerd in een slachting van 1 millioen mensen in 100 dagen tijd.
We bezoeken de massagraven en een gedenkplek waar 10 Belgische blauwhelmen zijn vermoord. Het is moeilijk voor te stellen als je door dit prachtige land met vriendelijke mensen rijdt dat dit heeft kunnen gebeuren.








Voordat we bij het motel vertrekken heeft een van de medewerkers onze auto nog even netjes gewassen en kunnen we glimmend onze weg vervolgen naar het Nyungwe NP.





We overnachten bij een Eco-lodge boven op een heuvel tussen de theeplantages. Er is een mooie asfaltweg door het park aangelegd. Overigens zijn alle wegen in Rwanda erg goed. Onderweg in het park zien we veel militairen. In kleine groepjes staan ze langs de weg. Waarschijnlijk omdat we hier dicht bij de grens met Burundi zitten en daar is het altijd nog onrustig. Ook hebben we een groot UHNCR vluchtelingenkamp gezien vlak voor het park. Deze vluchtelingen kwamen uit Congo.










Na het park gaan we langs het Lake Kivu en overnachten in Gitesi. De plaats wordt nu overigens Kibuye genoemd. Soms kloppen de namen dan niet met wat er op onze kaart en navigatiesysteem staat. We doen het rustig aan we overnachten nu vaak 2 nachten op dezelfde plaats. We ontmoeten nu ook weer meer Europese overlanders. Van een Duits en Belgisch stel horen we dat de Congo Nile trail erg mooi is. Dat gaan we doen. We zijn net een paar klilometer over een slechte weg onderweg, als we honderden mensen tegenkomen op dit smalle bergweggetje. Geen idee wat dit te betekenen heeft, een kilometers lange stoet. Ook staan er hier en daar militairen en politie. Langzaam rijden we tussen hen door de andere richting uit. Bij een bepaald punt staan een paar auto's en nog meer politie. Na dit punt gaan de mensen de andere kant uit. Het blijft voor ons een raadsel en we durven het ook niet goed te vragen. Achteraf denk ik dat het een begrafenis of bruiloft geweest kan zijn. De trail is erg mooi met af en toe een klein houten bruggetje. De Duitsers en Belgen hadden ons al gewaarschuwd voor een van die bruggetjes. Er moest daar flink gemanouvreerd worden om er goed over te kunnen. Dat deed ik dus niet goed omdat ik niet goed naar Bernadette luisterde die voor de auto aanwijzingen stond te geven. Op een gegeven moment stond ik op een plank waar ik niet op had moeten staan. De plank kraakte en boog flink door. Ik geef maar een dot gas en dat was maar goed ook. Of een volgende auto dat ook nog kan doen betwijfel ik.









We gaan niet naar de plaats Gesenyi omdat die grenst aan Goma in de Congo. We hadden via het nieuws gehoord van de Ebola epidemie die rond Goma was uitgebroken.
We lezen hierover regelmatig op het NOS nieuws en we verbazen ons er over dat er hier bijna niemand van de andere reizigers over gehoord heeft.











We gaan nog een paar dagen naar het Volcanos NP. Hier leven groepen berg-gorillas. Met een gids kun je naar de gorillas. Het is een stevige wandeling en de prijs voor deze tocht is ons wel een beetje te hoog. Per persoon vragen ze $ 1500,=. Dat doen we dus niet, dan maar een keer in Artis kijken. Aan de kant van Oeganda zijn deze gorillas ook te zien. Daar kost het $ 650,=. In Congo kan het nog goedkoper, $ 200,= p.p., maar daar zijn laatst 2 Engelse toeristen gegijzeld en een gids omgebracht. Het park is nu gesloten tot 2019. We laten de gorillas maar voor wat ze zijn.
Goed uitgerust gaan we naar de grens mat Oeganda.