zondag 20 oktober 2013

La Paz naar Cusco (Bolivia-Peru)


In La Paz hebben we een paar dagen gekampeerd bij hotel Oberland. Hier staan nog meer “overlanders” :  2 Duitse stellen, 1 Frans stel, een Zwitser die Nederlands sprak en 1 Iers stel in een Unimog. Natuurlijk kunnen we weer wat reiservaringen uitwisselen en dat is altijd handig. In de stad bezoeken we het coca-museum wat een erg helder beeld geeft van de verbouw en verwerken van de coca-bladeren tot cocaïne. Ook bezoeken we het museum in de San Francisco kerk. Een bezoekje aan de bekende kruidenmarkt slaan we natuurlijk niet over.
Leuk en wetenswaardig museum

De stad strekt zich op acherliggende heuvel uit
mooi kunstwerk gemaakt van afval ijzer



















Na de stad doorgewandeld te zijn vertrekken we richting Titicaca meer. We gaan via een mooie route naar het schiereiland waarop Copacabana ligt. Uiteraard niet te verwarren met de gelijknamige plaats bij Rio de Janeiro. Om er te komen moeten we nog met een veerpont over. We waren inmiddels al wat gewend maar dit was toch wel heftig. Het ponton waarop onze auto staat tordeerde van voor naar achter minstens een halve meter en de deining was ook niet gering. Zorgen maakten we ons niet want we kwamen soortgelijke pontons tegen waar een flinke vrachtauto of een touringcar op stond.

Kamperen aan het strant van Cobacabana

Copacabana is weinig meer dan een toeristenplaatsje. De camping is erg smerig en we gaan gewoon op het strand staan .De volgende morgen gaan we hier vandaan de grens over met Peru richting Puno.

In Puno verdwaal ik in de stad en kom er met moeite uit. We gaan door naar Sillustani waar graftorens uit de Inkatijd te zien zijn. Gratis kamperen bij de entree. Het is zeer de moeite waard en overtreft onze verwachtingen.
Imposante graf-torens in Sillusstani
De alcapa"s liggen op wacht voor traditioneel huisje
De aardewerk stiertjes op de daken van de huisjes stellen geluk en rijkdom voor


















Na de bezichtiging gaan we terug naar Puno om daar de drijvende riet-eilanden te bezoeken. Erg leuk maar wel erg op de toeristen afgestemd. Natuurlijk stappen we in een rieten bootje dat gepeddeld word door de man en vrouw waarvan we ook het huisje bezocht hadden. Echt roeien konden ze niet, we dreven steeds weer af door de wind. Tenslotte moest er een andere roeiboot aan te pas komen om ons weer tegen de kant te krijgen.




Erg groot zijn deze Peruaantjes niet

Met en voldaan gevoel vertrekken we uit Puno, beter dan de dag ervoor. Omdat we te laat vertrokken zijn moeten we overnachten in een klein plaatsje. Niks te vinden en het is al donker. We besluiten om op het dorpsplein te gaan staan. De ter plaatse aanwezige agent vond het prima. Onder het eten een heleboel tumult om ons heen. We staan midden in een protest demonstratie die ging over sociale onrust. Zag er wel een beetje dreigend uit. Maar we staan midden op het plein en ook nog eens voor de kerkingang dus dat moet wel veilig zijn.

De volgende dag vertrekken we naar Cusco. Mooie route en prima weg, maar druk verkeer met trage vrachtwagens die erg ophouden. In Cusco gaan we op zoek naar de camping Quinta LaLa. Miep van de GPS wist wel waar dat was, maar we belanden op een smal pad waar we geen kant meer op konden. Met moeite keren en zelf maar eens zoeken. We waren ongeveer 50 meter achter de camping langs gereden. De volgende dag bezoeken we het museum arte pre Colombino wat erg mooi is, doet ons een beetje denken aan hoe het museum in Luxor Egypte ingericht was. Het is ondergebracht in een oud en erg mooi paleis. Het centrum is erg aardig om te bezoeken. Ook gaan we hier op zoek naar een mogelijkheid voor bezoek aan Machu Picchu. Snel zijn we er achter dat de treinreis het duurste is. Na bij de twee treinmaatschappijen geïnformeerd te hebben nemen we de beslissing om eerst naar Hydroelectrica te rijden en alles van daar uit te regelen. Omdat we niet willen overnachten in Agua Calientes scheelt ons dat alleen al aan de treinreis $ 200,=, maar daar moeten we dan wel 250 km voor omrijden (totaal heen en terug). Dat omrijden is geen straf, een geweldig mooie weg. Het laatste gedeelte is onverhard en gaat door een (sub?)tropisch gebied waar flinke trossen bananen aan de bomen hangen. Er wordt ook veel fruit verkocht. We kunnen overnachten op het terrein van de waterkracht centrale waar een handige Peruaan een bewaakt parkeerplaatsje heeft.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten