dinsdag 22 oktober 2013

Machu Picchu – Colca Cañon (Peru)


Omdat het weer wat miezerig is en erg bewolkt besluiten we een dag te wachten met het bezoek aan Machu Picchu. Dit blijkt de volgende dag een goede keuze, het is stralend weer. We vertrekken met de eerste trein. Treinkaartjes, entree en buskaartjes kopen we ter plaatse en dat gaat allemaal erg vlot. Een reisbureau het voor je te laten regelen is dus nergens voor nodig en je spaart hun provisiekosten uit.





















We zijn om ongeveer 9 uur bij de Inka ruïnes en het is al aardig druk. Natuurlijk is het een geweldige aanblik om over het hele complex te kijken. Alleen de ligging al is de moeite waard. Het enige wat erg jammer is, is dat we met zovelen zijn. Na twee en een half uur hebben we het wel gezien en kunnen met de vroege trein terug. Dat betekent dat we nog een flink stuk richting Cuzco kunnen rijden. Helaas niet dus. Een van de bruggen was enkele dagen geleden door een flinke rotsblok geraakt en men had besloten hem zonder voorafkondiging deze dag te repareren. We kunnen dus geen kant uit en moeten overnachten met de hoop dat de brug de volgende dag weer open is. Dat lukt en we gaan weer terug over de hele mooie weg naar Cuzco. Nu is het weer helder en zien we veel meer dan de heenreis. Hierdoor is de route nog mooier. We komen nog door Ollantaytambo. Vanuit dit dorp vertrekken de meeste bezoekers van de Machu Picchu per trein naar het beroemde complex. We boffen, want vandaag is hier een wedstrijd spinnen en weven voor de plaatselijke bevolking. Het is een kleurrijk geheel en we kunnen dus mooie plaatjes schieten.
























In Cuzco doen we weer boodschappen en vertrekken ’s morgens richting Colca cañon. Het eerste stuk gaat voortvarend. Maar ergens hebben we toch de verkeerde weg genomen waardoor we een paar honderd kilometer piste moeten rijden. Omdat het erg langzaam gaat wordt het laat en al een beetje donker als we weer bij een brug komen die er helemaal uit ligt. De volgende morgen kunnen we de situatie wat beter bekijken en zien dat we via de stuwdam vlak bij de kapotte brug de rivier over kunnen steken. We zijn er net over als er een controlepost staat. Gelukkig wil de man enkel weten of we fruit bij ons hebben. Ja dus, drie bananen en die we in moeten leveren. Dat doen we natuurlijk niet, wij eten er elk een op en de controleur krijgt de derde. Dat vond hij wel aardig van ons en we kunnen vrolijk verder.





















Rond de middag komen we in de Colca cañon, Het is er prachtig en zeker de moeite waard om er dat stuk voor om te rijden. Als we bij het Condor observatiepunt aankomen zien we al condors vliegen. Er staat een Franse familie op de parkeerplaats en die laat ons de foto’s zien die ze deze morgen gemaakt hebben. Geweldig, de condors zitten een paar meter bij hun vandaan en vliegen vlak over hun hoofden. Hierom besluiten we maar een nachtje te blijven staan want dat willen wij natuurlijk ook beleven. Men heeft het met de condors zo geregeld dat ze ’s morgens tussen 8 en 10 uur te bewonderen zijn. Wij staan natuurlijk om 7 uur al paraat want je weet maar nooit. Nou wij wachten, met inmiddels honderden andere toeristen tot 10 uur en geen condor gezien. Alle bussen vertrekken weer en ja hoor daar zijn er dan  toch nog een paar. Zo spectaculair als voor de Franse familie zat er voor ons niet in. Behalve dat hier dus de condors, de heilige vogels van de Andes, zitten is de  vallei ook nog bekend om de terrassen, die op de steile hellingen liggen. Ze zijn al meer dan 1500 jaar oud en met mensenhanden aangelegd. Het is een mooi voorbeeld van irrigatie. Na de middag vertrekken we naar Arequipa via een pas van 4895 meter op onze GPS.


       

Geen opmerkingen:

Een reactie posten