woensdag 30 januari 2013

Antofagasta naar San Pedro de Atacama (Chili)

Na de Dakar drukte achter ons gelaten te hebben gaan we vanaf Copiapo langs de kust verder naar Antofagasta. 






Sommige stukken waren erg mooi. De wegen zijn hier prima. Onderweg krijg ik mijn 7e lekke band, dit keer een van de in Santiago gemonteerde nieuwe banden inclusief binnenband en velglint. Als ik hem repareer blijkt er aan de binnenkant een stikkertje te zitten dat de binnenband stuk geschuurd heeft. Stikkertje verwijderd flink talkpoeder gestrooid en maar hopen dat het verder goed gaat. Antofagasta is een vrij grote stad met een aardig centrum waar volop gewinkeld kan worden. We kamperen een paar dagen op de parkeerplaats bij La Portada, dit is een soort van triomfboog in zee door de natuur gevormd. Niet dat dat nou zo prachtig is om er een paar dagen te staan maar het was er wel rustig. Ook de was moest weer eens naar de wasserij. Bernadette heeft tenslotte ook “vakantie”. Wasserijen zijn niet al te duur in Argentinië en Chili en de hele handel komst schoon gestreken en keurig opgevouwen weer terug. Soms met een lekker luchtje en soms ruikt het gewoon naar waspoeder. Maar altijd frisser als toen we het brachten. Omdat het meestal pas de volgende dag klaar is moeten we een dag blijven. Niet zo erg als er interessante dingen bezocht kunnen worden, maar ook gewoon winkelen zonder boodschappen te doen kan wel aardig zijn, zeker als er een hapje en een drankje tussendoor komt.







Vanaf Antofagasto gaan we verder langs de kust tot aan Tocopilla. Het laatste stuk is erg mooi, het eerste gedeelte is wat saai. In Tocopilla gaan we landinwaarts door de Atacama woestijn. Alsof je door een oven rijdt, maar dat ik er erg van onder de indruk raak, nou nee. Bij een woestijn denk ik meer aan zandduinen zover als je kijken kunt, maar hier was het erg rotsachtig met een asfaltweg erdoorheen. Link en rechts van de weg hoogspanningsleidingen in drie rijen zover als je kijken kunt. De reden van deze hoogspanningsmasten is de vele mijnbouw in deze streek. Vlak voor Calama, in Chuquicamata, is ’s werelds grootste open kopermijn. Deze mijn gaan we bezoeken. Het leuke is dat het een dagbouwmijn is. Zeer indrukwekkend zijn de grote machines en trucks die het erts uit een enorme krater halen die meer dan 600 meter diep is. Om maar eens wat te noemen een Komatzu kiepwagen lust 5000 liter diesel per dag en een nieuwe band voor het beest kost 10.000 US dollar. Als we er met de excursie bus langs rijden zijn de banden net zo hoog als de bus. Volgens de gids wil Codelco (het bedrijf dat de mijn exploreert) in 2018 stoppen met de dagbouw omdat het te duur wordt. Niet dat er geen koper meer in de bodem zit, er zit onder de huidige put nog een kilometer met koper. Dit zal dan in ondergrondse mijnen gedolven gaan worden.





Van Calama gaan we naar San Pedro de Atacama. Vlak voor San Pedro slaan we rechts af om door de Valle de la Luna te rijden. Eerst rijden we tegen een bord aan dat hier een mijnenveld is als we rechtdoor rijden. Dus dan maar linksaf en dat is inderdaad de goede weg. Helaas een slagboom met een groot slot erop. We kunnen hier dus enkel in vanaf de San Pedro kant waar ook het ticket bureautje is en daar gaan we dan een paar dagen later maar heen. San Pedro is een eeuwen oud plaatsje met huisjes gemaakt van gedroogde modderstenen, leuke muurtjes eromheen van hetzelfde materiaal. Het ligt in een oase dankzij de destijds aangelegde irrigatie kanalen. Het is uiteraard een erg toeristisch plekje waar iedereen die naar Chili gaat wel aansteekt. Van hieruit doen we dagtripjes naar de laguna’s in de Salar de Atacama. Hier zitten vele flamingo’s die zich gewillig laten fotograferen.










Ook maken we een uitstapje naar de El Tatio geisers. Deze geisers liggen op 4300 meter en dat wordt dus weer een beproeving voor de auto. Voordat we aan deze trip beginnen ga ik eerst nog het brandstof filter vervangen. Ik heb van huis twee filters meegenomen die bij de auto- aankoop meegeleverd werden. Een was origineel Toyota en de andere van een ander merk. Wat er nou mis ging weet ik niet maar op het andere merk filter liep de auto totaal niet. Of het filter te oud is of dat hij te vast is aangedraaid, of misschien niet geschikt voor deze auto? Pruttelen en een enorme blauwe walm achter ons aan. Opnieuw filter vervangen, nu het Toyota filter gebruikt en hij loopt weer als een zonnetje. De weg naar de geiser gaat ook prima al walmt de auto wat zwart boven de 3500 meter en als we flink moeten klimmen pruttelt hij wat. Maar dat is normaal als er geen turbo op zit omdat hij simpelweg te weinig zuurstof krijgt. Voor onszelf is het ook oppassen dat je geen hoogteziekte krijgt. We stijgen in een paar uur toch 2000 meter en blijven er overnachten. Het blijft gelukkig bij een lichte hoofdpijn en wat last van de oren bij Bernadette. 








De geisers zijn op z’n mooist tussen ’s morgens 6.30 uur en 8.30 uur. Wij staan helemaal alleen te overnachten bij de grootste geiser, waar ik overigens ’s avonds nog een lekker bad heb genomen in de thermale bron. Heerlijk als je er in ligt maar als je eruit komt verrekte koud. Tegen 8.30 uur wemelt het er plotseling van de toeristen die met busjes worden aangevoerd. De lekker rustige thermale bron ligt nu ook vol badende mensen, maar nu is het buiten nog kouder dus mij niet meer gezien. Toen ik om 6 uur opstond zat het ijs op de motorkap en aan de binnenkant van het klapdak. Uiteraard was het opstijgen van de vele rookpluimen uit de diverse geisers een prachtig gezicht. De heenweg naar de geisers hebben we keurig de bordjes erheen gevolgd en dat was geen beste weg. Terugweg proberen we wat anders de weg via Machuca. Deze is veel beter en nog mooier ook. 







Als we terug komen in San Pedro doen we nog de Valle de la Luna. Zeer de moeite waard maar niet door mij te omschrijven, de foto’s en filmpjes vertellen hoe mooi. Na opnieuw te overnachten op een rustig plekje enkele kilometers buiten San Pedro gaan we de volgende morgen onderweg naar de douane die ook in San Pedro zit om de Altiplano in Bolivia op te gaan.





2 opmerkingen:

  1. Hoi Ad en Bernadette,
    Weer leuk om jullie belevenissen te volgen en te weten dat je er weer schoon bij zit.jammer dat er deze keer geen filmpje of foto's bij zijn b.v. een van Ad badend in de thermale bron.
    (of is de camera stuk)

    Groetjes
    Hielke en Reina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. hoi hoi Ad en Bernadette,
    Echt een super reis maken jullie, wat een avontuur!!!! Leuk dat we dit op deze manier kunnen volgen. We hebben jullie apart nog een mail gestuurd. Veel groeten en liefs van ons en heeeeeel veeel kusjes van jullie buurjongentjes Kijn en Kluun xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

    BeantwoordenVerwijderen