vrijdag 4 januari 2013

Chiloé, vulcano Osorno, San Martin de los Andes (Chili-Argentinië)

Voordat we de oversteek maken naar Chiloé ontmoeten we toevallig 3 Duitse stellen die bij ons op de Grande Congo meevoeren. We hadden ze overigens ook allemaal al een keer eerder gezien maar nog niet samen. Dit geeft aan dat ieder zijn eigen weg gaat maar toch ook wel ongeveer dezelfde routes volgt.
























We steken vrij laat over met de veerboot, overigens maar een half uurtje varen en de procedure is niet anders dan met het veer over de Maas. Je rijdt erop en er komt iemand langs die je een kaartje verkoopt. Je blijft lekker in de auto zitten (als het tenminste zo’n beroerd weer is als wij hadden) en gaat wat internetten. Ja ja er was zelfs Wi-fi aan boord, net traag genoeg om bijna niks te kunnen doen.

We gaan eerst naar de noord-west kant van het eiland. Prachtige heuveltjes met hele kleine boerderijtjes. Wat rommelig maar het doet wel gezellig aan. Varkens en kippen lopen gewoon op het erf , of op straat. De weggetjes zijn smal, slecht en soms erg steil. De weg naar de vuurtoren is door de vele regenval behoorlijk modderig en de auto glijdt daardoor alle kanten op. Dit gebied doet wat Europees aan, stukje Normandië gemengd met wat Noors en Deens om maar eens een vergelijking te maken. Geweldige uitzichten met vaak naar meerdere kanten zicht op zee (Pacific).

Omdat we Jo en Henny weer kwijt zijn gaan we na twee dagen naar hen op zoek. Via een SMS-je weten we waar ze zijn, aan de andere kant van het eiland dus. We steken het eiland in noord-zuidelijke richting over en krijgen zo een aardig beeld van het eiland. Wat opvalt zijn de vele fishfarms die hier voor de kust liggen, met de nodige visverwerkingsfabrieken aan de wal in de buurt. Om het lekker gecompliceerd voor u te maken steken we ook nog een keer over van oost naar west en dan hebben we ze gevonden. We vieren kerst hier met z’n vieren op een camping van het nationaal park Chiloé. Het weer begon langzaam te verbeteren en we konden zowaar weer wat wandelingetjes maken zonder doorweekt te raken.







Dan steken we het eiland weer een keer over naar Castro. Hier staat wel een heel bijzondere kathedraal. Hij is van hout en  geel met lila geschilderd. En dat is geen uiting van moderne kunstenaars maar dat is in 1906 al zo ontworpen door de Italiaanse architect Eduardo Provosoli. Ook staan hier nog originele paalwoningen in allerlei kleuren. Vanuit Castro gaan we nog een tochtje maken langs de oostkant van het eiland. De wegen zijn niet best en de auto krijgt het weer flink te verduren. De gaten in de wegen zijn niet meer te ontwijken en ook ik moet de snelheid terugbrengen naar ongeveer 30km per uur. Dat alles nog zo goed heel blijft is een wonder, of Japanse kwaliteit natuurlijk.






Omdat er op de ’s morgens met Jo en Henny afgesproken plaats op het eiland weinig te beleven was en we er geen leuk plekje konden vinden rijden we weer verder naar de veerboot en steken over. Het weer wordt nu zo helder dat we nu goed kunnen zien wat we de heenreis door het slechte weer hebben gemist. Duidelijk zien we de witte top van de vulkaan Osorno al van verre voor ons. We rijden het weggetje naar de voet van de sneeuw op en vinden onderweg een parkeerplekje met uitzicht: links een vulkaantop  en rechts weer een andere vulkaantop. Volgens ons kan deze plaats ook wel dienen als kampeerplekje. Het weer is de volgende morgen zo strak blauw dat we gewoon schrikken van de uitzichten die we hebben als we de koppen uit de camper steken.







We besluiten een route te nemen via het Argentijnse San Martin de los Andes. Na een stukje gravel komen we weer op een strak geasfalteerde weg en ja hoor weer een lekke band, dat is dan nummer 5. Het wisselen wordt op deze manier gewoon een routine. Bij de grens gaat het allemaal een stuk vlotter omdat niet alle Argentijnen dezelfde dag terug gaan naar huis. Het stuk tussen de Chileense en Argentijnse grenspost ongeveer 30 km is heel apart. Het is een pas met daarop iets van een bijna dood bos waar een zandstorm overheen is gegaan. We weten eigenlijk niet precies hoe dat ontstaan is, maar misschien horen we dat nog wel eens. De weg naar San Martin is erg mooi en over het weer hoeven we het nu niet meer te hebben want dat blijft weken stabiel mooi hebben ze ons beloofd. Normaal zeuren we daar niet zo over maar na dik 2 weken kloteweer begint dat toch een beetje te borrelen. San Martin is puur toeristisch maar wel mooi. Geen hoge flatgebouwen en te schreeuwerige reclameborden. Veel groen en overal rozenperken. Omdat ik nog steeds een scheur in het reservewiel had (en die lag er dus nu op) ga ik op zoek naar een gomeria (zo heet de bandenboer) om te zien of hij er nog wat van kan maken of dat ik een nieuwe moet kopen. Valt wel mee er kan een groot kruisverband aan de binnenkant tegenaan geplakt worden en dan moet het weer kunnen zegt de man. Ik vind ook dat het er weer stabiel genoeg uitzien.





















Van San Martin gaan we weer onderweg naar Chili bij grensovergang Tromen/Mamauil Malal.. Onderweg zien we daar een heel bos met Araucariabomen, normale mensen noemen het apenbomen. Bij ons thuis in de straat staat er ook eentje, maar dat is echt maar een ukkie vergeleken bij deze bomen. Op de achtergrond de top van de vulkaan Lanin. Ja inderdaad. Het stikt hier van de vulkanen, en er zijn er ook nog die actief zijn. ’s Morgens schudt de camper wat op en neer. We zien niks en denken dat er misschien eentje begint te rommelen.. Dan zien we een dikke vette kater voor de voorruit zitten. Gelukkig. Bij Lago Tromen aan de grens kun je niet meer kamperen. Wel is er een goede ziel die een stuk grond heeft en waar je gratis mag staan. Een vrijwillige bijdrage wordt echter wel op prijs gesteld. En dat is ook wel terecht. Hij houdt de boel keurig bij. Maar als we ‘s morgens vragen waar we het afval kunnen laten zegt ie dat we dat maar in Chili kwijt moeten zien te raken.





5 opmerkingen:

  1. bedankt voor de kaart vanuit Chili,en nog van harte met jullie trouwdag,zoals ik begrijp uit de opmerkingen is die allang geweest,lijkt mij ook mooi om zo,n avontuur aan te gaan maar ja moet nog een aantal jaren,Gerard en Thea moeten ook bij jullie in de buurt zitten.
    de hartelijke groeten van Inge en Sjoerd en kom weer goed terug

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ad en Bernadette,
    Bedankt voor de leuke kerstkaart dit was voor ons de eerste keer dat wij post ontvingen uit Chili,jullie zien er nog fris uit na al dat gehobbel over die slechte wegen daar.Wij kijken af en toe op google maps waar jullie uithangen.Morgen gaan we naar de MG beurs in Houten niet om dat we iets moeten kopen maar gewoon voor de gezelligheid een soort nieuwjaars receptie. Hielke heeft via ebay weer een Rode MGA gekocht die is gisteren in Rotterdam aangekomen we laten hem thuis bezorgen dat kan nog wel een paar dagen duren hij moet eerst worden ingeklaard ,voor zover wij op de foto's konden zien is hij voor 99 procent af,heeft hij weer iets om aan te sleutelen.
    wij wensen jullie nog veel reis plezier en kijken al weer uit naar het volgende verslag.
    Groetjes van Reina en Hielke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Ad & Bernadette,
    Bedankt voor de kerstkaart, hebben hem vanmorgen net ontvangen. Was een hele verrassing te lezen dat jullie in zuid-amerika zitten. Eigelijk hadden we het ook wel kunnen verwachten, jullie zijn altijd al een ondernemend stel geweest. Nu we de link naar jullie blog hebben, zullen we regelmatig even kijken waar jullie zitten en wat jullie meemaken.
    Lijkt ons geweldig dat je aan een reis begint en niet op een specifieke datum terug moet zijn. Dat geeft zoveel rust en besluit je ergens wat langer te blijven, dan kun je dat gewoon doen.
    Hartelijke groeten uit Grolloo, Ria & Bouwe

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Ad en Bernadette,

    Leuk om jullie verslag te lezen. Bedankt voor de kaart. Ook wij wensen jullie een goed 2013 en veel reis plezier. Ook nog gefeliciteerd met jullie 40 jarig huwelijk. Wij zijn 41jaar getrouwd. Wat worden wij oud he.

    Groeten Tjeerd en Jelly

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik had verwacht dat één dagje Parijs-Dakar tussen zou zitten.......de ronkende
    auto's, motoren en vrachtwagens ze zijn dichtbij jullie in de buurt, dus dat kan nog!!

    groetjes Ernesto

    BeantwoordenVerwijderen