donderdag 11 januari 2018

Rhodes - Knysna, Zuid Afrika



















Als we opnieuw in Zuid Afrika komen gaan we wat spectaculaire passen rijden. Na weer wat boodschappen gedaan te hebben in Lady Smith gaan we via Rhodes beginnen aan de Naude's Nek pas. Prachtige slingerende pas met mooie vergezichten. Tot aan de top geweldig uitzicht maar een keer boven komen de wolken over de berg drijven en zien we van de afdaling niets. We overnachten in Mc.Lear.
De vogende dag beginnen we aan de Bastervoets Pass. Dat was misschien niet zo'n goed idee.
Het weer was een beetje motregenachtig, dus veel van de beroemde uitzichten kregen we niet te zien. Wel een zeer heftige tocht naar boven. Soms met veel modder en erg smalle weggetjes zodat de auto weer flink bekrast werd. Een paar keer moeten we terugschakelen naar de lage gearing en enkele keren zelfs de sper differentieels inschakelen om over wat rotsblokken te komen. De auto schuift alle kanten op en een paar keer blijft de ophanging van de bladveren op een rotsblok steken. Een heftig avontuur en Bernadette is er helemaal niet blij mee en laat dat ook af en toe horen met flinke kreten als het erg moeilijk wordt. Eenmaal boven gekomen zien helemaal niets meer. Slecht 10 meter zicht en dan staat er een bord dat dit de meest technische pass van Zuid Afrika is. Nou dat hebben we gemerkt. Waarschijnlijk is het bij droog weer een stuk makkelijker en natuurlijk ook mooier.



We gaan verder naar de wilde kust. Dit overkomt ons hierbij het verslag van Bernadette. We rijden naar Mthatha , een erg “zwarte” stad. Ad wil zij blog gaan bijwerken en in de stad en vindt een adres waar dat kan. Ik besluit in de auto te blijven want er loopt toch wel erg veel gespuis. Ad heeft de deur afgesloten en zijn raampje een eindje open. Datzelfde heb ik ook gedaan. Ik zit wat in het gele afrika-boek te lezen. Achter me is een auto met veel pijn en moeite aan het inparkeren. Na een paar minuten staat er een man bij de auto, die zegt dat er iets achter aan de auto is. Ik pak de sleutels uit het slot en doe mijn deur op slot. Ik denk dat de auto misschien toch tegen ons aangereden is. Maar achter bij de auto is niks te zien en de man zit wat aan de sluiting van de kist te prutsen. Dan hoor ik iets aan de andere kant van de auto. De rest weet ik niet meer hoe het precies gegaan is, maar er heeft er een in de auto gezeten en de mannen rennen weg. Ik ga er schreeuwend achteraan. Maar ze schieten een binnenterreintje op. Een zwarte vrouw zegt eerlijk tegen me dat ze de tassen op de grond gesmeten hebben. Het is mijn lege camerakoffer, die hebben ze dus gepikt , maar waarschijnlijk hadden ze niet verwacht dat ik achter ze aan zou gaan en hebben ze de koffer met verrekijker ook achtergelaten. Ik ben woest. En net als ik in de auto heb gekeken wat er allemal weg is, komt Ad. Ik dacht dat die zijn telefoon mee had genomen, maar niet dus. Ook gejat!! Ad gaat naar de computerwinkel terug en de man, een Indieër zegt dat we niet naar de politie hoeven te gaan, want die zijn ook zwart en doen dus niks voor ons. Wat moeten jullie hier eigenlijk in deze zwarte stad, zegt ie. Het is hier gevaarlijk. Ik ga toch nog even in de binnenplaats kijken, maar niemand, ook de bewaker niet!? heeft iets gezien of gehoord. Ik ben nog steeds woest, eerst op de dieven en daarna op mezelf dat ik een zo'n oude truc getrapt ben. Het blog is niet opgeladen en we zijn een telefoon en camera armer.
Dat was dus even schrikken. Natuurlijk zijn we niet alleen de camera en telefoon kwijt maar ook de foto's die erop staan. Dus tot hier geen beelden bij het verhaal. Jammer.
Ook de jaarwisseling doen we zonder foto camera, maar wel op een mooie camping bij Port St. Johns.
Als we weer een beetje bedaard zijn gaan we een nieuwe camera kopen in East London. Niet te duur natuurlijk maar toch weer eentje die wat meer kost als onze bedoeling was. Maar hij kan dan ook weer wat meer als de vorige.
Op de camping wil de beheerder wel een grote beurt aan de auto doen. Tja, het was wel een beetje een hobbyist. Hij had een paar leuke hobby projecten staan zoals een buggy met keveronderstel waar hij aan de kever koppeling/versnellingsbak een Nissan motor had gemonteerd. In een Ssang Yong Korando een rover V8 met een vermogen van 385 pk. De olie verversen van onze Toyota dreigde fout te gaan toen de assistent de olie van het cardan van de vooras wilde aftappen. Toch goed dat je er bovenop blijft zitten. Het kostte weinig maar het was ook allemaal niks. Het meeste maar weer zelf gedaan. Het belangrijkste was dat ik de vuile olie weer kwijt was.





We gaan nog Via het Amatola gebergte naar Hogsback, dit is een aardig touristisch plaatsje.
We willen naar het Mpofu NP, maar dat gaat een beetje mis. Op de kaart van Bernadette staat wel een weggetje dat weer niet op mij GPS systeem staat en op mijn GPS staat wel een ander weggetje dat weer niet op de kaart staat. Gewoon doorrijden dus omdat mijn GPS ons nog niet in de steek gelaten heeft. We gaan de Katsberg over. Het is weer bar en boos met deze route. Nauwelijks nog een weg te noemen en op een gegeven moment, na nog wat boompjes omgezaagd te hebben, was die er ook niet meer. Gelukkig zien we iemand op een paard aankomen en met wat handen en voetenwerk (hij sprak geen Engels) gaan we maar achter hem aan. Ik had begrepen dat de auto in de lengterichting onder een hoek van 45 graden kon rijden (dus niet omhoog of omlaag). Dat kan hij dus maar het voelt niet prettig, je hebt steeds het idee dat hij omkiepert. Dank zij de gids te paard zijn we toch weer op het goede pad gekomen.
Ik heb Bernadette wel moeten beloven dit nooit meer te doen.








Addo Elephant kunnen we natuurlijk niet overslaan. We kunnen niet op de camping in het park terecht in verband met de vakanties. Niet zo erg omdat er aan de zuidkant net buiten het park een mooi gelegen camping is tegenover de zandduinen. Omdat we een wildkaart hebben maakt het voor ons niets uit om niet in het park te kamperen. Natuurlijk vele olifanten in dit park, een enkele zebra en wat reeachtige. Zie de plaatjes met de nieuwe camera.














Na Bernadette uitdrukkelijk beloofd te hebben om geen moeilijke tochten meer te ondernemen gaan we toch de Baviaanskloof in. Gelukkig is het prachtig weer dus dat maakt het ook wat beter begaanbaar. En mooi dat het is. Natuurlijk wel een paar pittige stukjes maar na de ervaringen van afgelopen weken een eitje.








Vanaf de Baviaanskloof gaan we naar de kust naar Knysna en Plettenberg Bay. Bij het laatste plaatsje doen we een wandeling door het Rogberg NP, mooi maar pittig.








Geen opmerkingen:

Een reactie posten