maandag 29 januari 2018

Knysna - Graaff-Reinet Zuid Afrika




In Knysna maken we nog een tocht door het Knysna-woud. We bekijken enkele reuzen geelhoutbomen. Het is een erg mooi bos, helaas is er een flinke bosbrand geweest waardoor dichterbij Knysna een flink stuk zwartgeblakerd is.
We volgen de kustweg naar George, hier laat ik 2 nieuwe achterbanden monteren. Ze hebben er bijna 57000 km op gezeten en dat is lang niet slecht omdat we toch behoorlijk wat over gravel gereden hebben. De voorbanden die er net zo lang op zitten kunnen nog wel een tijdje mee.
Vanaf George gaan we naar Oudtshoorn. Er hing veel rook rond Oudtshoorn. Dit kwam door grote bosbranden bij Mossel Bay. Vanuit Oudtshoorn gaan we over de Swartsbergpass naar die Hell Maar eerst brengen we nog een bezoek aan de Cango caves. Erg mooie druipsteengrotten met een aardige tour erdoorheen voorzien van een redelijk Duits sprekende gids. 





De Swartsbergpass is geweldig. Ook de tocht naar die Hell is mooi maar pittig. Het plaatsje heeft deze naam meegekregen, niet omdat het er verzengend heet kan zijn maar de naam stamt uit de tijd dat er nog geen weg was. In die tijd ging er regelmatig een handelsreiziger heen met zijn beladen ezels en wannner hij dan weer terug was sprak hij altijd over die Hell omdat het een zware tocht was.













We overnachten in Prince Albert. Ondertussen is de sperdifferentieel van mijn achteras vast gaan zitten en is hij niet meer uit te schakelen. Erg vervelend omdat de banden dan flink over het asfalt/gravel wringen. Na een telefoontje met Peter van der Warf het spul maar eens losgehaald en weer gemonteerd. Dat lukte niet helemaal omdat ik het nog niet goed begrepen had. Het werd al donker dus alles maar weer gemonteerd en nog eens geprobeerd en ja hoor het spul was weer los.
Ons volgende doel is Mossel Bay. Onderweg rijden we door het gebied waar de bos- en bergbranden zijn geweest. Een trieste aanblik, zoveel hectaren er verwoest zijn. Hier en daar rookt het nog wat en op enkele plekken zijn nog kleinere branden. In Mossel Bay genieten we van een lekkere vis in een heel leuk restaurantje. Ze noemden het Hake maar volgen Bernadette was het kabeljouw. Lekker was het in elk geval. Het regent en we zijn nog vroeg dus rijden we door naar Stilbaai om te kamperen. Tot nu toe zit het weer ons erg mee, heerlijk koel met af en toe een buitje, maar niks van de ons beloofde 35 tot 40 graden en hoger. Heerlijk zo wat ons betreft. Ook met de drukte op de campings valt het erg mee, er is altijd wel een plekje voor ons en menigmaal staan we met slechts een paar anderen op de campings.
Vanaf Stilbaai gaan we naar Swellendam en Montagu waar we een mooi rondje rijden over de passen die daar zijn. Als we op de camping bij Montagu staan is er weer een flinke bosbrand. Helicopters met zakken bluswater eronderaan komen diverse keren overvliegen. 's nachts is de brand op de bergen goed te zien. Bij Swellendam ligt het NP Bontebok. We gaan er natuurlijk heen omdat we zelf vlak bij Bontebok wonen (bij heerenveen). Hier zien we de zeldzaam geworden bonte bokken.












We gaan verder terug naar de kust via NP de Hoop, Bredasdorp, Gansbaai naar Hermanus.
In Hermanus waren we aan het begin van onze Afrika reis ook al geweest maar toen was het miezerig weer. Nu is er volop zon maar het is niet te heet, dankzij de wind die uit de oceaan waait. Dan ziet zo'n plaatje er plotseling veel leuker uit. Ook zien we hier een groepje zeeleeuwen op de rotsen. Walvissen hebben we nu niet gezien.
Bij Betty's Bay bezoeken we de pinguin kolonie. Hele kleine pinguins die hier het hele jaar door zitten. Ook hier eten we een hele lekkere Fish and Chips. Het restaurantje wordt gerund door de lokale bevokling. Een goed initiatief om ze van de straat te houden en in hun eigen onderhoud te kunnen laten voorzien.









 We gaan nu noordelijk en komen in de wijnstreken van Stellenbosch. We overnachten bij een hele mooie lodge van een Duits echtpaar (Orange-Villa Guesthouse). We rijden enkele hele mooie routes door het Paarlgebergte tussen Paarl, Gouda, Ceres en Worchester. Vooral de Bain's kloof was erg mooi. We overnachten bij een wijnboer tussen de druiven.Heerlijk en we staan er alleen. De wijnboer zegt dat we een stukje verder in de rivier kunnen zwemmen. Maar hier moeten jullie oppassen met duiken. Haha, er stond daar dus helemaal geen water.
Voor de tweede keer kamperen we in Montagu en gaan dan door naar Ladismith. Natuurlijk gaan we weer via een aantal passen waar we geen genoeg van kunnen krijgen. Nu is vooral de Seweweekspoort een beauty. Ook in Ladismith kamperen we weer bij een wijnboer en dit is eigenlijk nog mooier dan de vorige.Ook weer de camping voor ons alleen met een grote zwemvijver er voor. Als we vertrekken krijgen we een flinke doos witte druiven mee. Heerlijk. Verser kan niet.







Ik heb de accu's van de auto verprutst met het opblazen van een luchtbed van andere kampeerders. (vergeten de magneetkoppeling van de compressor uit te zetten) Een accu was helemaal leeg. Moeizaam starten was het gevolg. Dus maar 2 nieuwe gekocht in Oudtshoorn. Helaas waren de verkeerde accu's besteld. De plus en de min waren omgedraaid. Nadat ik wat aanpassingen aan de bekabeling had gedaan en na wat minder nette woorden is het toch weer goed gekomen. We gaan nog een keer over de Swartsbergpass. Nu in dichte mist en dus lang zo leuk niet als de vorige keer. Maar hoe lager we weer komen, des te mooier wordt het weer en komen we weer door de gigantisch mooie Witkranspoort.
Via prince Albert naar Beaufort West. Hier door het NP Karoo gereden en in het park overnacht.
Het overkomt me niet vaak maar in Beaufort West neem ik de verkeerde afslag om naar Graaff- Reinet te gaan en ik kom er pas achter als we al 50 km onderweg zijn.
In Graaff-Reinet willen we op de camping van het NP Camdeboo gaan staan maar volgens de juffrouw aan de bali was het fully booked. Leek ons sterk. 's Avonds heeft Bernadette nog even op de site van SANparks gekeken en toen waren er nog 11 plaatsen beschikbaar. Niettemin goed geslapen op de camping Profcon Resort midden in het dorp waar we nog een Nederlands echtpaar tegenkwamen. En dit paar bewijst dat je nooit te oud bent om verre reizen te maken. Hij is 85 en zij 75. We hebben samen met hen lekker gegeten in restaurant de Pionier. Alle vier hebben we gekozen voor een streekmenu van de Karoo. Want daar zijn we nu tenslotte. Daarbij natuurlijk een passend wijntje.













Geen opmerkingen:

Een reactie posten