maandag 4 april 2016

Hong Sa - Phrao (Laos Thailand)









's Morgens vertrekken we bij het Jumbo guesthouse van Monica en gaan we richting Pakbeng. Hier is een Chinees bouwbedrijf een nieuwe brug over de Mekong aan het bouwen. Als we bij de rivier aankomen zijn juist de openingsceremonies begonnen en zijn wij de eerste buitenlandse auto die via de nieuwe brug hier over de Mekong kunnen. 







Bakpeng is een plaatsje aan de Mekong waar vele toeristen een boottochtje over de rivier maken. De rivier stroomt hier tussen hoge rotsachtige oevers door. We rijden door tot Oudomxay en kamperen bij een prachtig resort in de bergen. Er wordt nog steeds gebouwd en uitgebreid. De mensen zijn er erg gastvrij en we mogen er voor een paar centen staan hoewel het huren van de huisjes wel prijzig is. Je kunt hier mooie wandelingen maken in het natuurgebied en naar de waterval. 




Pick-nick plekje in aanbouw

bananenplantage. de tossen verpakt in plastic
olifant van het resort



















Omdat we door de kippen heen zijn en ook bijna door de boodschappen moeten we geld zien te tappen. Helaas zijn alle ATM's buiten werking. Door dat we geen Laotiaans spreken en zij geen Engels duurt het even voordat duidelijk is dat het een stroomstoring is en dat er na 14.00 uur weer volop getapt kan worden. Dat wordt een uurtje of wat wachten dus. Maar dan kunnen we gaan tanken en trekken we verder naar het noorden, naar Muang Khua aan de Ou rivier. We staan leuk aan de rivier op een vrij plekje. De rivier is hier breed en stroomt snel. Ik realiseer me dat we echt niet veilig staan als het water plotseling omhoog zou komen. Dan zouden we de steile oever niet op kunnen. Ik heb 's nachts nog een keer gekeken of het allemaal wel goed ging. 




"pontonbrug"
drogen van kruiden en wasgoed


We zijn nu echt in het Noorden van Laos en het is hier prachtig. Overal langs de kant van de weg en in de dorpjes is veel te zien. Van rietpluimen worden bezems gemaakt en overal liggen deze pluimen te drogen langs de weg. Er worden manden gevlochten en ook mooie stoffen geweven. De dorpen bestaan hier nog overwegend uit houten huisjes. Winkeltjes zijn zeer klein en talrijk. Er is voldoende te koop maar meestal kunnen we geen brood vinden. Dan maar weer rijst en noodles als ontbijt, lunch en diner. Groentes zijn er altijd wel te koop al is het aanbod seizoensafhankelijk en daardoor soms eenzijdig. We gaan nog verder noordwaarts tot Phongsali. Dit is de meest noordelijke plaats die we bezoeken. Het was nog niet makkelijk om een overnachtingsplekje te vinden. Via de site van iOverlander zoeken we naar een resort maar kunnen dat niet vinden. Ik draai een heuvel op om daarna bij een plein te komen waar een jonge man ons tegen houdt. Ik gebaar dat ik op het plein wil keren maar dat vond hij niet goed en trok een ketting over het pad. Meteen daarna komen er nog enkele jonge mannen tevoorschijn waarvan er een driftig met een revolver begint te zwaaien. Dan maar achteruit om even verder terug te keren. Achteraf bleek het een militaire kazerne te zijn waar we hadden willen keren. Waarschijnlijk stond dat ook wel aangegeven maar we kunnen het schrift van de Lao nog steeds niet lezen. We besluiten om in een hotel te overnachten. Er is niemand in het hotel aanwezig die ons verstaat en we gaan maar op de binnenplaats staan om te overnachten. Tegen de avond komt de baas van het hotel en die vertelt ons dat we een kamer moeten nemen en niet in de auto mogen slapen. Het is vandaag vrouwendag en dan komen er extra controles of alle regels wel goed worden nageleefd. Het hotel is een oude Chinese ambassade. Het was oud en vies en muf dus Bernadette slaapt in de auto. Ik neem het niet zo nauw en slaap in het hotel. 


meest voorkomend landbouw voertuig in zuid-oost Azië, motor is demontabel om voor andere machines te gebruiken



houtskool oven


We proberen via een klein weggetje langs de Chinese grens weer terug naar het zuiden te rijden. Helaas is het weggetje slecht en honderden kilometers lang dus we besluiten om dezelfde weg terug te rijden naar Oudomxay. Niet echt erg want de omgeving is ook als je de andere kant op rijdt prachtig. In Oudomxay nemen we een hotel na een lange dag rijden. De volgende dag gaan we even kijken bij de Laotiaans – Chinese grensovergang bij Mohan. Misschien dat er daar andere overlanders zijn. Nee dus. We overnachten in Luang Namtha bij een resort Phou Lu3 waar we in de auto kunnen slapen en gebruik mogen maken van de douche en het toilet van het resort. Het is een leuk plaatsje met veel toeristen. Vanuit hier kun je veel een-of meerdaagse reisjes regelen. Er zijn dus ook heel veel backpackers. We blijven een paar dagen en ik laat de auto nakijken en doorsmeren. Geen problemen met lagers etc. Wel stelt de monteur de handrem even. Had hij beter niet kunnen doen want daarna blijft de rem aan de rechterkant wat hangen waardoor de remtrommel warm wordt. Door aan de remkabel te trekken komt hij weer los. Wel lastig als je dit steeds moet doen voordat je wegrijdt. Ik moet maar even vragen aan Peter van der Warf als we weer in Nederland zijn hoe dit op te lossen. 






Vanuit Luang Namtha maken we een uitstapje naar Muang Sing wat aan de Chinese grens ligt. Weinig te beleven in dit plaatsje. Wel vinden we een geweldig overnachtingsplekje bij de Xieng Tung Stupa die een paar kilometer voor het plaatsje ligt. Ik vraag aan de monnik die in het tempeltje aanwezig was of we mogen overnachten op het terrein voor de tempel. Hij sprak geen Engels en ik geen Lao dus werden we het snel eens dat het geen probleem was. Heerlijk plekje met prachtige heel oude, dikke bomen en niemand te zien. Dit was de stilste nacht die we tijdens deze reis beleefd hebben. We gaan nu richting de Thaise grensovergang om nog enkele dagen in Houayxay te blijven en nog naar de Golden Triangel te gaan, maar dit maal aan de Lao kant. Wederom een druk en gezellig plaatsje aan de Mekong. We overnachten weer bij een resort waar we in de auto slapen en het sanitair van het resort kunnen gebruiken. Aan de Lao kant van de Golden Triangel staat een enorm Chinees casino en dat is dan ook alles wat er te beleven is. We willen nog een flink eind langs de Mekong rijden maar de weg is ook hier slecht en zeer lang dus daar zien we maar weer vanaf en keren terug naar Houayxay. Als aan het overdenken zijn wat we de resterende week zullen gaan doen krijgen we een mailtje van Michael, de Duitse eigenaar van het resort bij Phrao waar we de auto een half jaar willen stallen. Hij stuurt een verwijzing naar een artikel in de Bangkok Post waarin melding gedaan wordt van striktere regelgeving m.b.t. het toelaten van buitenlandse auto's in Thailand. We wachten niet langer af en besluiten de volgende morgen de grens over te steken. Nu nog even regelen dat we toestemming krijgen om de auto een half jaar achter te laten in Thailand. Zeer behulpzaam zijn de douanemensen, als we de naam noemen van de baas die ons bij ons vorige bezoek had aangegeven dat het niet onmogelijk was. En dan horen we dat hij is overgeplaatst. Pech dus?? Nee hoor, ook de nieuwe baas dacht goed met ons mee en komt op het idee dat we wel een half jaar de auto in Thailand kunnen laten staan, maar dat we dan wel de maximale boete die hiervoor staat moeten betalen en dat is 10000 Baht dat is ongeveer € 250,=. Dat lijkt ons een prima idee. We gaan de grens over en zien in september zien we wel hoe het verder gaat. 


overblijfsel van tempel bij ons kampeerplekje





















Onderweg naar onze autostalling bij Michael in Phrao, overnachten we nog een keer op ons prachtige plekje in Chiang Rai, aan de rivier tegenover het Mercure hotel, waar we ook tijdens de jaarwisseling gestaan hadden. Vanuit Chiang Rai gaan we via een heftig en heel mooi binnendoor weggetje naar Phrao. We treffen in het Doi Farang resort van Michael de voorbereidingen voor onze reis naar huis. De auto wordt schoongemaakt, de accu's afgekoppeld en dan nemen we afscheid voor een half jaar. 




orchideën in de tuin van het resort


We worden 's morgens vroeg door Michael naar het busstation in Phrao gebracht en vandaaruit gaan we met de “bus”, een open pick-up met 8 zitplaatsen in het bakje, naar Chiang Mai. Dan met het vliegtuig naar Bangkok waar we een hotel in de buurt van het vliegveld hebben. Het is de heetste dag van het jaar in Bangkok tot nu toe, 44 graden. Gelukkig heeft het hotel airco. De volgende dag met China Southern via Guangzhou naar Amsterdam. We hadden al een beroerde vlucht geboekt met een overstap van 4 uur in Guangzhou. Maar hier komt nog eens 4 uur bij door vertraging van een ander vliegtuig en slecht weer waardoor we zeer lang in het vliegtuig klaar voor vertrek hebben zitten wachten. We nemen vanaf Schiphol de trein naar Heerenveen en worden daar opgewacht door Taxi Koopmans, die ons mooi thuis voor de deur afzet. Daar wacht ons een mooi bijgehouden huis en tuin. Bedankt lieve buurtjes.

3 opmerkingen:

  1. Ha Ad en Bernadette,
    Zo leuk om jullie verslagen te lezen! Mooie herinneringen, veel plekken zijn mij bekend en mooie foto's maken jullie. Het is mooi om te zien dat jullie de tijd nemen voor alles. Laos was ook een van mijn favorieten. Ach en zelfs het vliegveld in Guangzhou kennen jullie inmiddels. Toen wij daar waren 3 weken geleden, was het echt freezing koud daar, met een overstap van 8 uur.....en alleen een zomerjasje de rest zit nog op de motor.
    Geniet weer van Nederland waar de zomer nog niet van start wil gaan. Blijf jullie volgen!
    groetjes
    Lilian

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een prachtige reis! Waar wij het vaak houden op weekendjes weg in de grote steden van ons land om gezondheidsredenen strekken jullie er heerlijk op uit in de wereld. Een tikkeltje jaloers maar ook wij hebben het hier naar ons zin :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zou heel graag kontakt met jullie willen opnemen... Ik zit nu thuis in la Rochelle en overweeg om volgend voorjaar naar Mongolie te gaan.

    Mijn mail adres is catherine.schoenmaker@gmlail.com

    BeantwoordenVerwijderen