donderdag 3 maart 2016

Thakhek - Hong Sa (Laos)

Nadat we 's morgens vanuit het klimmerskamp vertrokken zijn gaan we door het Nam Theun stuwmeer verder naar het noorden van Laos. Het stuwmeer ziet er wat naargeestig uit met de vele afgestorven boomstammen die nog in het water zijn achtergebleven. De route is prachtig en omdat het weer iets hoger gelegen is, is het hier ook prima uit te houden. 


Tabaksplanten in de bloei


We overnachten bij de ingang van de ondergrondse rivier waar we de volgende dag een boottochtje willen maken. Samen met de gids/bestuurder van het bootje varen we door de grotten heen. Natuurlijk weer mooie druipsteen plaatjes. We moeten af en toe uitstappen zodat de gids het bootje over een stroomversnelling moet trekken. Erg waterdicht is het bootje ook niet Bernadette is lekker nat geworden. Aan het eind van de kilometerslange tocht in het donker komen we weer uit de grot bij een klein dorpje waar de plaatselijke bevolking wel wat wil bijverdienen aan de toeristen. Ze verkopen noodlesoepen, kofiie enz., maar ook zelf geweven stoffen voor een redelijke prijs. Na wat gedronken te hebben gaan we dezelfde weg weer terug en nu is het een stuk drukker geworden en komen we er vele andere bootjes tegen.





We vervolgen onze tocht door maar weer eens langs de Mekong rivier te rijden richting Vientiane. We overnachten nog een keer bij de watervallen van Nam Leuk. Helaas is er weinig water in de rivier dus stelt de waterval niet al te veel voor. Het was overigens een moeizame weg om er te komen. Wel 4x4 nodig hier.



Viskraam langs de weg

Gedroogde casaves
Geweldige uitzichten



Vientiane is de hoofdstad van Laos. De eerste nacht slapen we in een hotel. Na een lekkere frisse douche gaan we op zoek naar de immigration om ons visum te laten verlengen met 2 weken extra. Eerst gaan we naar de grens maar daar gaat het niet lukken. Na een tijdje zoeken vinden we het kantoortje. Het ziet er niet uit ,maar het visum verlengen kunnen ze wel. Helaas kan dat dus niet in een dag en we kunnen het pas de volgende dag ophalen. 





Voor de restauratie
Bezig met de restauratie







Voeten van de liggende Boeddha
Clusterbom 




Natuurlijk bezoeken we het Nationaal Museum, de Wat Sisaket en het Cope visitors centre. Dit is een centrum voor orthopedische hulpmiddelen die vooral nodig zijn om de vele slachtoffers van de vele onontplofte bommen en granaten die door het hele land zijn achtergebleven na de USA oorlog met Vietnam. Er is ook een klein museum bij het centrum waar ook een film over deze verschrikkelijke gevolgen van deze oorlog waar Laos nooit officieel bij betrokken was te zien is. Erg aandoenlijk allemaal.
Opnieuw verder naar het noorden vanuit Vientiane. We bereiken na onze lunch gebruikt te hebben aan het stuwmeer Ang Nam Ngum, laat in de middag Vang Vieng. We vinden een plaatsje bij een resort waar we voor een paar kippen kunnen staan en gebruik maken van douche en toilet. Het is hier erg druk met toeristen. We gaan verder via Kasi naar een plekje dat we via iOverlander gevonden hebben, boven op een berg waar een prachtig uitzicht moet zijn. Als wij er zijn is het zeer mistig en de laatste kilometers naar de top zien we dan ook niets. Ook is het hier erg koud zodat we 's avonds de kachel aan doen. Weer eens wat anders. We weten niet wat hier aan de hand is maar er zijn vele lokale mensen met geweren op straat en als 's avonds de poort van de parkeerplaats dicht gaat staan er zeker een man of 5 met geweren klaar om ons te beschermen? Ook als we de volgende dag verder gaan zien we nog steeds veel bewapening totdat we een kilometer of 40 vanaf deze bergtop zijn. Daarna zien we er geen meer. 



Dit zijn geen herfstkleuren maar het stof van de weg
Drijvende en varende woningen




De weg is erg mooi en slingert door het berglandschap erg snel komen we niet vooruit. In Phone Savan bezoeken we de Plain of Jars, dit is een groot terrein met grote stenen kruiken die gebruikt werden om de doden in te begraven. Hier komen we een stel Nederlanders tegen die mijn zus Sjan en haar man Bert kennen omdat ze ook uit Leuth komen. De wereld kan klein zijn.


Opgravingen op het terrein van de Jars
Jars

















We besluiten om via Sam Neua naar Vieng Say te gaan. Dit is de plek waar de huidige regering van Laos zijn eerste jaren verscholen in grotten doorbracht. Er werd druk jacht op hen gemaakt door de Amerikanen die besloten hadden de toenmalige koning te ondersteunen. Natuurlijk was het doelwit de Ho Chi Min route voor de bevoorrading van de Noord Vietnamezen. Ook hier zijn na de beëindiging van de oorlog met Vietnam vele onontplofte bommen achtergebleven. En ook die leveren nog steeds gevaar op voor de bevolking. Toen de Amerikanen eenmaal weg waren is Laos ook een communistisch land geworden.







Vietnamees gedenkteken


De omgeving is hier erg bergachtig, heel mooi, maar de wegen slingeren over de bergen en het kost heel veel tijd om verder te komen. Wij vinden het geweldig. We kamperen steeds vrij. De ene keer op de parkeerplaats bij een parkje in de stad, dan weer bij een vriendelijke mevrouw in de bergen of aan een klein riviertje.





Als er een feestje is wordt de weg gewoon afgesloten
Ze zien er wel lekker uit































Via Vieng Thong, Pak Xeng en Nong Khiao komen we uiteindelijk in Luang Prabang. Dit is weer een grote stad waar we een paar dagen blijven om wat bij te komen en boodschappen te doen. Ook dit plekje is ontdekt door de toeristen van over de hele wereld. We bezoeken het paleis van de koning en Wat Xieng Thong. Verder hangen we wat rond, laten de was doen en ga ik naar de kapper. Lekker uit eten en een biertje drinken. Heel relaxed allemaal. De eerste nacht staan we op een parkeerplaats aan de Mekong maar dat was erg rumoerig. De tweede nacht op een groot terrein waar de restanten van een kermis nog stonden maar waar het erg rustig was.


De versmarkt
Alles wordt verkocht hier een gevangen uiltje






Vanuit Luang Prabang gaan we weer een stukje zuidwaarts omdat we nog geen genoeg hebben van de bergen. We komen weer op het zelfde punt waar we met bewaking stonden. Vanaf het toilet wat een open ruimte was met zicht op het dal. Als dat geen ontspannen meer is weet ik het niet meer.



We slingeren door de bergen via Kasi, Muang Nan, Sayabouli naar Hong Sa. We komen zelfs een keer op een hoogte over de 1900 meter. En de temperatuur is perfect. In Hong Sa overnachten we bij Jumbo Guesthouse, dat door een Braziliaans/Duitse mevrouw gerund wordt. Er is nu ook een Nederlandse motorrijdster en een stel Franse fietsers. Dus we hebben weer wat aanspraak. Normaal kun je hier een olifantentocht maken, maar helaas, nu even niet. Het zijn werkolifanten en zijn niet in de buurt. ,s avonds laten we ons verwennen met gebakken eend.  

1 opmerking:

  1. Wederom heerlijke verhalen. De verschillende culturen zetten je soms aan het denke, leuk en verrassend. Hier is het nog steeds koud en regenachtig dus blijf nog maar even weg. Met groetjes Gerard

    BeantwoordenVerwijderen