vrijdag 5 februari 2016

Angkor Wat - Phnom Penh (Cambodja)

Helaas, helaas, helaas. We hebben een domme fout gemaakt. Tijdens het wissen van enkele mislukte foto's is plotseling het hele bestand verdwenen. Dit betekent dat alle foto's van Angkor Wat, Battambang en het strand van Sihanoukville en Krong Kep zijn gewist. Gelukkig hebben we nog wel de filmpjes die we gemaakt hebben. Ik zal proberen er een paar te publiceren.
Nadat we het strand van Thailand verlaten hebben gaan we de grens over naar Cambodja. We overnachten in Aranyaprathet vlak voor de grens op een terrein van boeddhistische monniken. We kunnen aan de grens een visum krijgen. We doen dat enthousiast bij een kantoortje waar het binnen 20 minuten klaar is. Zelfs binnen een kwartier hebben we ze. Wel wat teveel betaald natuurlijk. De auto uitvoeren vanuit Thailand gaf nog wat problemen omdat we een benodigd formulier niet of niet meer hadden. Ik denk dat dat ergens bij een van de custom-houses waar we gevraagd hebben hoelang de auto in Thailand kan blijven is verdwenen. Na het invullen van een nieuw documentje en wat heen en weer gepraat is het toch allemaal goed gekomen. Voor het tijdelijk invoeren van de auto in Cambodja konden we ons Carnet de Passage gebruiken. Ook werd ons verteld dat we de auto zonder tijdslimiet in Cambodja konden laten staan. Omdat we vroeg waren zijn we gelijk doorgereden naar Siem Reap. We kunnen overnachten bij de toeristen politie aan de ingang van het park. De eerste dag gaan we de tempels van Angkor Wat bekijken. Erg indrukwekkend maar ja, helaas geen foto's. 


Omdat we met de auto zijn, toeren we wat rond over het inmense terrein en bepalen ondertussen wat we de volgende dag gaan bekijken. We kopen ondertussen ook nog een WA verzekering voor de auto. Dit is nog een hele tour. Het eerste bureau zegt dat het niet kan (wel voor een jaar maar dat kost dan US$ 160,--) en de tweede vertelt me dat ik eerst een rijbewijs voor Cambodja moet halen. Dat zal ik dan binnen een maand kunnen hebben. Dus voor ons van geen nut, want dan zijn we Cambodja al weer uit. Ze sturen ons weer naar het eerste kantoor en na veel heen en weer praten en contact met de baas kunnen we een verzekering krijgen voor een maand en die kost dan US$ 60,--. Een stuk goedkoper dus maar evengoed veel te duur. Het advies van de verzekeringsagent is, dat wanneer we een ongeluk krijgen waarbij letselschade is we de auto moeten laten staan en zelf zo snel mogelijk wegwezen voordat de politie komt. Daarna hem opbellen om alles te regelen en dan kunnen we de auto weer ophalen!!!????. Vreemd verhaal maar het schijnt dat je terwijl de zaak onderzocht wordt wie er schuld is etc. zo je zo de bak in draait en het zou best eens een jaar kunnen duren voordat je zaak behandeld wordt. Of het verhaal klopt weten we natuurlijk niet. Het is dus zaak om goed uit te kijken wat er om je heen gebeurt en dat is heel wat met al die brommertjes en motoren. Natuurlijk is het ook hier erg heet, dus koken we zelf niet maar gaan we eten in een goed Indiaans / Cambodjaans restaurantje in Siem Reap. We gaan allebei voor de Indiaanse gerechten. Heerlijk. De volgende dag bezoeken we Bayon binnen Angkor Thom etc. etc. etc.
Als we naar ons idee weer genoeg tempeltjes gezien hebben vertrekken we naar Battambang. Ik ben niet lekker en we nemen er een hotel om eens goed uit te rusten zodat de darmen weer wat normaal gaan werken. De auto begint ook weer wat te sputteren en daarom ook die maar weer een keer wassen en nu zelf maar eens flink alle elektrische aansluitingen schoongespoeld. Het blijft vreemd maar het werkt weer. De volgende morgen lijkt het met mijn darmen al een stuk beter en gaan we met de bamboetrein een tochtje maken. Ik hoop dat het filmpje er goed op komt, want dat zegt voldoende. Het is een leuk tochtje met aan het eindpunt natuurlijk de bekende verkoopstalletjes. Ik kan het natuurlijk niet laten en koop weer een t-shirt.



Onze volgende stop richting Phnom Pehn is Kampong Chnang. We nemen nu een kamer in een Guesthouse. Het ziet er allemaal leuk uit. Een mooie tuin met huisjes. Helaas zijn die met airco al vol en belanden we in het hoofdhuis. De prijs van de kamer was te hoog voor wat we er voor kregen. Maar het goede ontbijt en de vriendelijkheid van de mensen maakten weer alles goed. We gaan vandaag via Phnom Penh naar Sihanoukville, een plaats aan de kust. De route over de 5 tot aan P.P. was verschrikkelijk. De weg was opgebroken en kilometers over een onverharde en rode stoffige weg bij een temperatuur van 35 graden (helaas geen airco in de auto) en met veel vrachtverkeer is geen pretje. Maar na P.P. Buigen we af naar het westen. In Sihanukville gaan we wat inkopen doen in een winkel met westerse levensmiddelen. Een pakje halvarine, heel lekker brood, potje Italiaanse pastasaus en de knip is bijna leeg. Wat een verschil met de prijzen in Thailand. We zoeken een plekje aan het strand om te overnachten, maar dat valt niet mee. Uiteindelijk belanden we bij Otros Beach. Het strand heeft spierwit zand en is schoon. Aan de andere kant van de weg staat een muur en daar ligt me toch een vuil. Bah. Ook in de stad zelf en langs de wegen ligt overal vuilnis. 's Morgens komt de schoonmaakploeg van het strand en kiepert de rotzooi ook nog maar over de muur. Maar ja, wie maken daar die rotzooi? Na het ontbijt trekken we maar weer verder en rijden langs de kust naar Kep Nat. Park.. Er is een berg van ruim 1000 meter en die gaan we dus op. Bovenop is een casino, wat hotels, maar ook nog overblijfselen uit de tijd van de Franse koloniën. Bij een meertje zetten we ons kampement op. Aan het eind van de middag komt er zowaar nog een camper bij. Een Duits stel dat al anderhalf jaar onderweg is. Ze zijn nog maar net in Cambodja maar willen de volgende dag al weer naar Thailand. Ze vinden het te smerig en vooral veel duurder van in Thailand. Dankzij de grote hoogte koelt het aan het eind van de dag lekker af en kunnen we ons eigen potje koken en heerlijk slapen. Na nog een heleboel info uitgewisseld te hebben gaan we de volgend dag weer verder. We komen in Krong Kep, ook een badplaats. Alles superschoon en geen vuilnis. Helaas kunnen we er geen plekje vinden voor de nacht en dus gaat de reis verder naar P.P. (Phnom Penh). Daar komen we tijdens de spits aan. En wat we dan zien.....




Laadbakken van vrachtwagens met mensen die uit hun werk komen schouder aan schouder, buik aan buik. Zelfs de laadkleppen staan vol. Zo ook wagens volgepropt met scholieren in hun keurige schooluniformen. Duizenden brommers/motors. 2 keer zien we brommers met daarop vader en moeder en daartussen geklemd een kind van zo'n 5 jaar. Moeder dus achterop en die houdt een infuus omhoog. Gek genoeg zijn er eigenlijk geen verkeersregels en voegt de heleboel zich. In Drachten lukt het ze niet echt, in deze miljoenenstad wel. Goed opletten en elkaar waar nodig de ruimte geven. Eindelijk, om 6 uur stappen we afgepeigerd de hotelkamer binnen. We doen een upgrade want de geboekte kamer is muf en heeft geen ramen. Na al het stof van ons afgespoeld te hebben gaan we de stad in om te eten. Met de tuktuk natuurlijk. Gewone taxi's zie je hier nauwelijks. En zo in de buitenlucht is het ook nog eens lekker koel. Aan de Mekong zijn een heleboel restaurants en bars. Ad eet saté met frieten. Bernadette een lekkere Europese maaltijd. Wat is dat weer eens lekker. De ober verontschuldigt zich later omdat het eten van Bernadette pas kwam terwijl Ad al alles op had. Ja, planning is hier niet altijd de sterkste kant. 

2 opmerkingen:

  1. Ja, ja. Heel lullig om juist die foto's te wissen. Niet terug te halen met undelete ?
    Ik heb in mijn fototoestel een sd-kaartje zitten met extra groot geheugen. Ik kopieer dan de foto's die gemaakt zijn naar de laptop.
    Ik kopieer, dus dat betekend dat ik altijd alle foto's nog altijd op het sd-kaartje staan.
    Nog altijd vinden wij India het vuilste land ook het land met het meeste lawaai. Je bent dus gewaarschuwd.
    Ik kreeg nog een bekeuring uit India omdat ze een deel van de carnet de passage kwijt waren. Die delen gaan van grens in en grens uit naar Mombay. Daar worden ze in een groot boek geschreven. En bij ons hadden ze alleen het ingaande deel van de carnet de passage. Ze dachten daardoor dat onze camper ergens in India was gedumpt. In
    IK moest binnen 30dagen voor de rechtbank verschijnen. En de boete bedroeg ruim ..... Niet schrikken ... €73000,- ! ! Geen kattepis !
    Ik heb toen de ADAC geschreven en zij hebben een kopie opgestuurd van het uitgaande deel. Gelukkig is daardoor alles met een sisser afgelopen. Dus zorg dat jullie papieren wel in orde zijn !
    ik wens jullie nog vele leuke veilige exotische kilometers toe .
    Groetjes uit Oosterwolde
    P.s. Op de eerste de beste afdaling op onze wintersport vakantie breekt Thea haar heup. Met de ambulance naar huis gebracht en nu zeker 3maanden revalideren.
    Ik heb altijd al gezegd: reizen is veel veiliger dan vakantie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Bernadette,
    Zaterdag met jullie Jo gesproken in Boxmeer, weet zodoende van deze blog. Wat fantastisch, dat jullie deze reis zo maken. Wij, Tiny van Duijnhoven( mijn man)en ik gaan ook veel op reis, maar altijd georganiseerd. Wat jullie doen is natuurlijk een stuk avontuurlijker. Maar veel dingen herkenbaar. Nog een fijne reis en kom gezond weer terug. Groetjes, Annie van Duijnhoven - Janssen.

    BeantwoordenVerwijderen