woensdag 13 januari 2016

Chiang Rai - Nan - Mekong (Thailand)

Als we Chiang Rai verlaten gaan we op zoek naar de Fu Ji Fa. Dit moet een berg zijn met een prachtig uitzicht over Laos. We overnachten dus weer een keer op de berg. Lekker koel 's nachts en natuurlijk weer vele Thai omdat het weekend is. Als de Thai 's morgens weer vertrekken beweegt onze auto plotseling. Dat betekent meestal niet veel goeds, maar deze keer valt het mee. Een van de medekampeerders wilde onder aanmoediging van zo'n 10 anderen zijn auto de weg op manoevreren. Maar ja, daar werd hij wat zenuwachtig van en reed tegen onze auto aan. De schade viel mee, een beetje rode verf van zijn auto op onze stevige bumper en dat was het dan. De Thai verontschuldigt zich uitgebreid en vervolgt zijn weg. Het is nog een hele klim naar de top van de Fu Ji Fa , maar wel de moeite waard. Omdat het vroeg is hangt de bewolking nog in het dal en steken enkel de bergtoppen boven de bewolking uit. 


















We vervolgen onze tocht via hele mooie en vaak erg steile weggetjes richting Nan. Nan halen we niet en daarom overnachten we nog een keer in Tha Wang Pha waar we op een schoolplein aan de rivier kamperen. De volgende dag in Nan de Wats bekeken, waarvan een met hele bijzondere muurschilderingen. Helaas was het Nationaal museum gesloten wegens restauratiewerkzaamheden. Tijdens ons bezoek aan de Big C supermarkt komen we Cas, Rogier en Jos tegen waar we een praatje mee maken. Al snel blijkt dat Cas en Rogier 2 jaar geleden aan de andere kant van de rivier een resort opgezet hebben. We worden uitgenodigd om langs te komen. Werkelijk een prachtig plekje en smaakvolle bungalows, iets buiten Nan. Een aanrader (Nanseasons Boutique resort). Jos heeft er een bungalow gehuurd en vandaag een motor gekocht. Hiermee gaat hij de komende maanden rondtoeren in Thailand. We hebben een heel gezellige avond met heerlijk eten en een biertje. Ook het ontbijt de volgende ochtend is super, gebakken eieren met bacon en worstjes, pure verwennerij. 





We krijgen uiteraard weer tips mee over de omgeving en gaan een prachtige route rijden via Santi Suk, Pua en Ban Bor Kluea. Een route door een echt authentiek stukje Thailand. Het zijn smalle weggetjes met weer flinke klimpartijen waar de auto toch wat moeite mee heeft en hij begint ook weer wat te sputteren. Omdat we meer tijd nodig hadden dan verwacht komen we bij de Phu Fa berg aan als het al donker is. Het door Rogier aangegeven resort missen we en we besluiten de berg dan maar op te rijden. Helaas is er hier geen geschikte plek te vinden en we rijden de berg weer af naar Mae Charim. We vragen of we bij het politiebureau mogen overnachten. Het is geen enkel probleem en we krijgen ook nog een aansluiting op hun elektriciteitsnet.


zo'n boom hadden we nog niet eerder gezien
mais dorsmachine



















Het bevalt ons uitstekend in dit deel van Thailand. Mooie bergachtige streek met aardige bergdorpjes, heel anders dan de drukte die we vaak zien in de lager gelegen streken. We gaan verder naar het zuiden en overnachten nog een keer in een klein natuurparkje waar de grootste teakboom van Thailand staat. De entree naar de Sikirit Dam die vlak bij onze overnachtingsplek is, is eigenlijk een tuin, zo mooi is alles aangelegd.



















Ons volgend doel is het Phu Hin Rong Kla nationaal park. We schrikken ons dood als we horen wat we aan entree moeten betalen, 500 Bath per persoon en dat is ruim 12 keer zoveel als de Thai moeten betalen. Bernadette vindt dit toch wel erg veel meer. Normaal is het 3 of 4 x. Maar 12x keer zo duur? Dan moet er voor de auto nog een keer betaald worden en om er te kamperen moet er nog eens 150 Bath bij. Dat vinden we te gortig en pingelen er wat af. Ook de dames van het park vonden het eigenlijk wel erg veel. Bovendien kregen we geen plattegrond en alle info was in het Thai. De volgende dag hebben we een wandeltochtje gemaakt langs allerlei rotsformaties. Aardig maar erg druk.






Bij het Phu Reua nationaal park krijgen we ook een teleurstelling. Dit keer niet om de prijs maar omdat we er niet in mogen. 4 dagen gesloten. Leden van de koninklijke familie vieren vakantie in dit park. Dus is er geen plaats is voor de gewone stervelingen. We overnachten in het dorp bij een resort. Prima plekje en aardige beheerders.


dit is de Mekong met stroom versnellingen
zo ziet de Mekong er enkele kilometers verderop uit



















De volgende dag gaan we verder naar Nong Khai. Deze plaats ligt tegenover Vientiane, de hoofdstad van Laos. We zoeken hier een hotel omdat we de was weer eens moeten doen en de auto een grote beurt moet hebben. Het hotel staat in de zogenaamde boxingstreet en dat betekent dat er behalve eten en drinken er voor mannen ook andere zaken te koop zijn. We eten er gezellig met Ed en Marian, een Nederlands stel dat hier overwintert. Zij geven ons het goede adres van een Nederlander die hier een wasserette heeft. Hij komt eigenlijk uit Friesland en woont hier nu al jaren. Weer gezellig kletsen natuurlijk en de nodige tips voor bijzondere attracties. De German Bakery, waar ze volgens zeggen de lekkerste appeltaart van de wereld serveren, kunnen we tot Bernadette's grote teleurstelling niet vinden. Ik besluit de olie van de auto te laten verversen bij een Esso Mobil tankstation. Het ziet er allemaal niet veel belovend uit, en ik wind me onnodig op over allerlei futiliteiten die ze willen doen en die volgens mij nergens voor nodig zijn. Ik had hen eigenlijk ook nog willen vragen waarom de motor hapert als ik het gas flink indruk en waarom het voorgloeien te kort duurt. Gezien de gebrekkige communicatie heb ik dat maar achterwege gelaten. Wel laat ik de auto wassen en, wat ik bijna nooit doe, onder de motorkap ook maar even schoonspuiten met de hogedrukspuit. Ik weet helaas niet waar het door kwam maar de auto loopt hierna weer super. Jammer dat ik niet weet waar het aan gelegen heeft.
Helemaal blij gaan we de volgende dag naar de Wat Khaek. Een verzameling Hindoeïstisch Boeddhistische kunstwerken gemaakt door een Vietnamese monnik. Zeer verrassend. Je kijkt er je ogen uit.












We volgen de rivier totdat het weer tijd wordt om te overnachten. Dit doen we bij een rustplaats/resort direct aan de Mekong. Na het ontbijt gaat de rit weer verder langs de Mekong naar Nakhon Phanom waar we de tijdelijke verblijfplaats van Ho Chi Min, dé Vietnamese president, bezoeken.









Hierna rijden we binnendoor langs mooie groene rijstvelden en tabaksvelden door naar That Phanom. We bezoeken hier de Wat That Phanom met de bijzondere Chedi met een spits van 109 kilo puur goud. We hadden eigenlijk een beetje genoeg van tempeltje kijken, maar iedere keer is er toch weer wat bijzonders.
drogende tabaksbladeren
nog steeds gek op vogeltjes










Geen opmerkingen:

Een reactie posten