zondag 12 januari 2014

Panama naar San Gerardo de Dota (Panama-Costa Rica)


Vanuit Panama zijn we vertrokken naar Santa Clara. Een Playa met veel schreeuwerige toeristen en rotzooi, eigenlijk niks voor ons dus. Direct aan het strand vonden we niets wat ons beviel dus zijn we teruggereden naar de hoofdweg. Bij toeval ziet Bernadette dat er aan de overzijde ook een camping is.



Deze XS hotel/camping is echt netjes met een mooie tuin en verder alles erop en eraan. De volgende dag gaan we naar Boquete, een plaatsje in de heuvels waar veel Amerikaanse pensionados zijn gaan wonen. Hier laten we de was doen die zich inmiddels flink had opgestapeld omdat Bernadette er een weekje niet was. Ook stel ik het linker voorwiellager bij.

We horen dat het aan de andere kant van de vulkaan ook erg mooi moet zijn. Via binnendoor weggetjes komen we in Guadelupe, een klein plaatsje dat niet eens op onze kaart of navigatie systeem staat. We overnachten er bij hotel Quetzal. De eigenaar is de trotse bezitter van een stuk of 5 Toyota HZJ’s en is gek op onze camper. Hij vertelt ons dat we ook boven in het park kunnen overnachten bij een van de cabañas die hij daar heeft.


Het weggetje naar de cabañas is erg slecht en steil, maar dat deert onze Toyota niet, we hobbelen er gewoon overheen. Het is hier een echt tropisch regenwoud, erg vochtig maar niet warm omdat het op 2000 meter ligt. Er zitten weer veel kolibries en andere vogels waarvan we de naam niet weten. De Quetzal (blauw groen met heel lange staart) zien we niet. Wel een blauw groene zonder de lange staart, maar of het er wel of niet een was weten we niet. Deze streek heeft vrij veel landbouw en is veel minder toeristisch als bij Boquete, maar zeker niet minder mooi. Ad loopt hier 2 trails, die van de watervallen en de trail de las minas.






































We kunnen bij Rio  Sereno niet de grens over, omdat daar geen mogelijkheid is om de auto tijdelijk in te voeren naar Costa Rica. Dus moeten we terug om via La Conception naar de grens bij Paso Canoas te gaan. Het gaat weer vrij soepel en we zijn er binnen 2 uur over. Normaal moet je hier je retourticket laten zien, maar nadat we uitgelegd hebben dat we met de auto op weg zijn naar Alaska komt er weer een stempel bij in het paspoort. We besluiten door te rijden naar Puerto Jiménez bij het park National Corcovado. Het is hier bloedheet met een hoge luchtvochtigheid, maar de weg erheen is erg mooi. We vinden er een eenvoudige maar hele leuke camping. De campingbeheerder, Adonis, is ook een soort van natuurgids en gaat met ons de krokodillen en kaaimannen voeren. Ook zitten er op de camping leguanen, toekans, apen en heel veel macaws, een grote fel gekleurde papegaai. We kunnen er naar hartenlust foto’s en filmpjes van maken.




























































Na Puerto Jiménez rijden we langs de kust en via San Isidro naar San Gerardo de Dota. Onderweg maken we nog een tussenstop aan de Playa Diminical. Na een rondritje door het dorp en langs het strand, hebben we het wel gezien. We zetten de rit voort en gaan over de 3500 meter. De auto sputtert weer behoorlijk tegen. San Gerardo de Dota is een prachtig plaatsje in een dal in de bergen. Het klimaat is er erg aangenaam, overdag lekker warm en ’s nachts lekker fris. Het ligt midden in het park National El Quetzal. We kamperen bij een finca, waar visvijvers zijn en ruisende beekjes.
 


1 opmerking: