vrijdag 11 december 2015

Bangkok - Dan Chang (Thailand)

We gaan naar Bangkok om twee redenen. Ten eerste om de verjaardag van koning Bhumibol mee te maken en ten tweede informatie te vragen bij de Vietnamese en Cambodjaanse ambassades. Als we de stad inrijden lijkt het wel of iedereen de stad uit wil. In tegengestelde richting staan kilometers file en aan onze kant tuft het lekker door. We hebben weer een hotelletje geboekt via Booking.com. Eerst wat moeilijk te vinden en na eerst aangeklopt te hebben bij een vreselijk duur uitziend hotel met een soortgelijke naam als ons hotel. Maar dat kon natuurlijk niet voor wat wij betaald hadden. Gelukkig wisten zij wel waar we moesten zijn en het was vlak bij. Als we aankomen zien we ook gelijk dat dit beter past bij de prijs die we betaald hadden. Eenvoudig maar keurig en daar houden wij wel van. Dus op naar het feest van de koning. Naar het grote paleis met daarvoor het plein waar de festiviteiten zijn. Een drukte vanjewelste natuurlijk, vergelijkbaar met onze koningsdag,maar hier is iedereen in het geel gekleed. Wat opvalt is dat bijna iedereen een geel shirtje met blauwe mouwen aanheeft met de tekst erop “Bike for Dad”. De betekenis hiervan is het houden van een fietstocht door het gehele land ter ere van de 88ste verjaardag van de koning. Hiermee wil men de loyaliteit aan de koning en de eenheid van het Thaise volk benadrukken.
















Er zal een grote parade plaatsvinden die we niet helemaal afwachten. We zien vele hoogwaardigheidsbekleders en andere invloedrijke mensen via speciale poortjes het grote terrein betreden. Ziet er allemaal prachtig uit. Als de stoet met de koning langs komt ben ik zo onder de indruk van de motoren en zeer luxe auto's dat ik het vergeet te filmen of te fotograferen. Toen ze voorbij waren, schoot het me te binnen, mooi te laat dus. Er marcheren vele groepen, fanfare's en militairen voorbij. We gaan op tijd naar het hotel terug en dat viel nog lang niet mee. Zeer moeilijk om een taxi te vinden in deze drukte en als je er dan een hebt gaat het stapvoets.
Omdat het de volgende dag zondag is gaan we de stad wat verkennen. Eerst naar de drijvende markt, waar we met een bootje heen moeten. Beetje nep allemaal, maar goed er drijven een paar bootjes waar vis op gebakken wordt en souvenirs worden verkocht. Als Bernadette in de boot (longtailboot met automotor achterop) stapt slaat er een flinke golf over het bootje en is ze vanaf de sandalen tot haar nek nat. Balen natuurlijk maar met zo'n 30 graden droogt het ook wel weer, al is het wel wat plakkerig allemaal. 





Na het boottochtje willen we naar het grote paleis. Helaas gesloten omdat de dag ervoor de koning jarig was. Enig alternatief was een wandeling door een oud stadsdeel dat door onze National Geographic gids werd aanbevolen. Het was geen succes. Een beetje aangeslagen gaan we maar weer naar het hotel. De volgende dag naar de ambassades. We vragen in het hotel om een taxi naar eerst de Vietnamese ambassade te regelen maar ze vertellen ons dat die vandaag gesloten zijn omdat de koning zaterdag jarig was. Dat schiet lekker op zo. Omdat ook het grote paleis en verder alle andere officiële gelegenheden dicht waren zijn we naar de Chinese wijk gegaan. Nou, die was echt Chinees, precies zoals we ons zo goed konden herinneren vanuit onze tijd in Wuhan. Straatjes, winkeltjes, drukte, alles komt in onze herinnering weer boven, zelfs de luchten en geurtjes.

Hoezo 4WD ik tel er maar 3
Als we de volgende dag naar de Vietnamese ambassade gaan om te kijken of er een mogelijkheid is om toch met onze auto in Vietnam te mogen rijden, krijgen we enkele mailadressen van mensen van het ministerie van transport mee. Zij gaan over de vraag of we wel of niet met eigen auto Vietnam in mogen. Meer kunnen ze niet doen voor ons. Wij aan elk van de medewerkers een mailtje gestuurd en nu maar afwachten. Erg veel vertrouwen hebben we er niet in, maar ze hebben niet gezegd dat het niet kan. Bij de ambassade van Cambodja krijgen we goed bericht. We hoeven nu nog geen visum aan te vragen. Dat kan aan de grens en daar kan de tijdelijke invoer van de auto ook geregeld worden. Dus eigenlijk is dat niet veranderd. We hebben het nagevraagd omdat we gehoord hadden dat het zo niet meer zou kunnen.
Omdat we vrij vroeg klaar waren bij de ambassades zijn we die middag naar het grote paleis en naast liggende Wat Phra Kaeo gegaan. We moeten eerst gepaste kleding lenen tegen een onderpand van 600 bath om geen aanstoot te geven. Ik wist niet dat we dat nog konden. Bernadette een mooie lange rok met bijpassend bloesje en ik een ruime lange broek. Dit paleis met tempels is het meest sierlijk, kleurrijk en overdadig gebouwencomplex wat ik tot nu toe ooit gezien heb. Door alle mensen die er doorheen krioelen mis je de mysterie er wel enigszins van maar ik vind het prachtig.






De volgende dag zijn we richting de drie pagodenpas gegaan aan de grens met Myanmar. Zover zijn we niet gekomen door oponthoud in een tijgerbeschermingspark. Leuk voor de plaatjes maar of de tijgers er werkelijk beter van worden valt te betwijfelen. Ik wil nog wel op de foto met zo'n beestje maar er met je tengels aan te zitten zoals vele Thai doen vind ik niks. Bernadette begint er niet aan. Als ik vraag wat de beesten te eten krijgen zeggen ze gekookte kippen. Geen bloed erin dus en misschien wel een scheutje van het een of ander om ze rustig te houden?? Niet echt verantwoord wat hier allemaal gebeurt als je het mij vraagt.




















We gaan nog een stukje verder en eten nog in een klein restaurantje langs de weg. Als ze vragen of we het spicy willen, zeggen we, een klein beetje dan. Nou dat hebben we geweten, de hele binnenkant verbrand en de volgende dag op het toilet stond alles weer in brand. We overnachten in het Sai Yok Nationaal Park. Wat een rust. Je hoort er alleen de junglegeluiden 's nachts. We beginnen met een wandeling door het park naar de waterval. In de rivier hangen achter bootjes een soort rieten hutten waarin toeristen worden vervoerd. Ook liggen er verschillende lui in het water die zich in een grote autoband een stuk de rivier af laten drijven. In het park liggen ook nog wat restanten van van de aanleg van de Birma spoorlijn.


Onze douche
Een van de vele watervallen


Na 2 uur houden we het voor gezien en rijden we richting de Drie Pagodenpas. De weg naar de Drie Pagodenpas is wel mooi maar ook weer niet heel bijzonder. Boven aangekomen staan er drie pagodes, oftewel chedi's.




Op de terugweg bezoeken we in Kanchaniburi nog de begraafplaats waar veel Nederlanders,, Britten, Australiërs en Amerikanen liggen, die omgekomen zijn bij de aanleg van de Birma- spoorlijn. Dat er ook nog meer dan 80.000 duizend Aziaten omgekomen zijn, wisten we niet. Zij liggen niet hier begraven. Gelukkig wordt de begraafplaats keurig onderhouden, maar het is best schokkend om zoveel grafstenen bij elkaar te zien liggen. We eindigen bij het Krasiao Reservoir, waar een camping zou moeten zijn. Helaas kunnen we die niet vinden. Bij een resort kunnen we niet slapen, maar plm. 100 meter verderop kunnen we naast het huis van een particulier wel terecht. We worden getrakteerd op een prachtige zonsondergang over het meer.








6 opmerkingen:

  1. Weer mooie foto's, waarvoor dank. Wij mochten als "groep" Vietnam wel in rijden. Maar kregen wel een "gids" van de regering mee. Overnachtingen moeten bij een hotel geboekt zijn. Maar of je daadwerkelijk in het hotel sliep, of liever in je eigen camper, mocht je zelf weten ! Vietnam is zeker de moeite waard.
    Succes met het inreizen ! Groetjes en alvast een fijne kerstdagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor je reactie Gerard. Vietnam zal wel moeilijk worden of enorm duur. Maar niet geschoten is altijd mis. We hebben wel al een reactie van het ministerie van transport, maar die sturen ons door naar touroperators. We wachten af.
    Ook fijne kerstdagen voor Thea en jou. En smakelijk eten tijdens het annual dinner??? Of snert met oliebollen???

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De site iOverlander geeft een zeer groot aantal overnachtingsplaatsen over de hele wereld.
    Dit wilde ik jullie niet onthouden.
    Hele fijne en gezellige feestdagen toegewenst.
    Gerard

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Inderdaad Gerard dit is een handige site, ook de Spicythai in Chiang Mai waar we nu staan staat erop.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo digitale nomaden, ik heb het even opgezocht en wij stonden bij Thanachart Restaurant in Chiang Mai. Met de rug naar een golfbaan. Trouwens wij zitten nu op golfles ! Zodat wij overal in de wereld een balletje kunnen slaan. Dus ook in Chiang Mai bijvoorbeeld.
    Groetjes en een fijne jaarwisseling en veel mooie wereldse plekken in 2016 .

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hope that you and your WoMo are fine. COLD out here in Phrao. Thank you for your photos and mentioning us and Doi Farang Resort in your Blog. Hope everything goes well - and see you in March.

    BeantwoordenVerwijderen