dinsdag 10 november 2015

Malakka naar Taman Negara (Maleisië)


Na ons verblijf in Malakka gaan we naar het zuiden. We volgen de kustweg tot aan Batu Pahat om daar over te steken naar de oostkust van het schiereiland Maleisië. Ergens is het voedsel bij Bernadette een beetje verkeerd gevallen dus zoeken we een hotelletje en vinden dat in Keluang. Even rustig bijkomen met airco op de kamer. We gaan niet naar Singapore, ten eerste omdat we niet zo gek op een stad zijn en ten tweede omdat we er niet met onze dieselauto in mogen.


verlaten resort aan de kust


















De volgende ochtend is de reuring in de buik van Bernadette weer een beetje opgeklaard en kunnen we verder naar de oostkust. Nog steeds rijden we door een gebied met palmbomen, zover als je kijken kunt. Aan de kust bij Mersing gaan we weer noordwaarts.







In Kuala Rompin vinden we een mooi plekje om te kamperen. Het is meer een plekje voor dagjesmensen en het is er erg rustig. Enkel wat jeugd komt even met ons praten omdat ze nieuwsgierig zijn. Het strand is mooi schoon maar het is gewoon veel te warm om hier iets te doen. 's Nachts koelt het wel lekker af, maar ons dekbed hebben we nog niet nodig gehad.



De volgende ochtend gaan we verder naar het noorden langs de kust. Iets voorbij Kuantan bij Balok vinden we zowaar een camping. Met douche en WC en veel schaduw onder de bomen en dat voor 15 Ringgit per nacht (€ 3,00) We blijven er drie nachten staan om even heerlijk bij te komen. Naast de camping is een goed restaurant waar we voor een paar euro een prima maaltijd krijgen. Tot nu toe hebben we nog niet zelf gekookt enkel een bakje thee en een paar eitjes koken voor het ontbijt.






Iets noordelijk van Balok ligt Cherating waar het ook goed toeven is volgens reizigers die ons zijn voorgegaan op deze route. We passeren nog een verzamelplaats voor bauxiet (grondstof voor aluminium) die hier verscheept wordt naar China. Omdat het de voorgaande nacht geregend heeft is het hier een enorme rode modderbende. Honderden vrachtwagen met het rode goedje baggeren er doorheen met ergens daartussen onze tot dan toe mooie schone Toyota. Vlakbij Cherating is een museumpje over schildpadden. Ook worden vanuit hier beschermingsprogramma's opgezet om het stropen van de schildpadeieren tegen te gaan. In Cherateng zien we ook de eerste Nederlanders. Het stel is al een paar jaar onderweg en werkt nu in een bedrijfje waar ze huisjes en surfplanken verhuren en ook excursies organiseren. Ook ontmoeten we hier een stel Duitsers die met een VW busje vanuit Duitsland hierheen gereden zijn. We kamperen vrij aan het strand en het eten is er ook lekker.





Volgens de Nederlander zijn er in Lata Cemerong mooie watervallen. Dus daar gaan we de volgende dag heen. Het is de hoogste waterval van Maleisië, 350 meter, maar natuurlijk niet te vergelijken met Iguazu in Argentinië. We willen er ook overnachten en dachten onderweg erheen een bordje camping gezien te hebben. Het bordje hebben we wel weer gevonden maar de camping niet. Dan maar weer terug naar de kust waar we bij een klein resort kunnen staan.






Ons volgende doel is het grote stuwmeer van Tasik Kenyir. Volgens onze reisgids is er een olifanten-opvangcentrum en een vlindereiland. Dat lijkt ons wel wat. Een afknapper dus, de olifanten zijn een soort van circusattractie geworden en de vlinders zitten in kassen. We zijn waarschijnlijk niet op de juiste plek aan het meer geweest, het is erg toeristisch en ook weer deels vervallen. De camping is vervallen en rondom zijn er werkzaamheden voor het aanleggen van ????? We besluiten door te rijden naar de noordelijke toegang van het Taman Negara nationaal park. Een smal weggetje tussen de palmbomenplantages door voert ons naar de entree. Het laatste stuk is al echt jungle. Als we aankomen krijgen we de teleurstellende mededeling dat het park gesloten is, omdat de brug erheen is ingestort door de hevige regenval. Bij de entree mogen we wel overnachten. Als we goed en wel staan valt er weer een tropische bui uit de hemel. Na de bui koken we voor de eerste keer zelf, wel buiten natuurlijk. Daarna koelt het iets af zodat we een prima nachtrust hebben. 's Avonds voor we gaan slapen zien we een grote uil (oehoe?, groene ogen en behoorlijk groot) die vlak bij ons in een boom zit. Even later komen er twee wilde zwijnen met een jong langs.



Dan de volgende dag maar naar de hoofdingang van het park die aan de zuidkant ligt, een paar honderd kilometer verder. De ingang is in het plaatsje Kuala Tahan. Het stikt hier van de Nederlanders en andere toeristen. We vinden een leuk plekje bij een resort waar we voor 10 ringgit per nacht kunnen staan. We hebben stroom en douche maar de WC is stuk. De volgende dag gaan we met een bootje de rivier over om een jungle wandeling en de canopy walkway te doen. Een stelsel van hangbruggen in de toppen van de bomen. Mooi uitzicht en lekker wiebelen op hoogte. Omdat we vroeg vertrokken zijn is het nog goed te doen. Als we terugkomen is het weer heet, heet, heet. Terug in de camper staat de temperatuur binnen op 43 graden en buiten steken de muggen om gek van te worden. Bernadette wil het eerste het beste vliegtuig terug naar Nederland en dan lekker bij de kachel gaan zitten.







2 opmerkingen:

  1. Hoi, mooie foto's en verhaal weer. Wat betreft de hitte : de kachel hoeft hier nog niet aan ; ongewone temperaturen voor de tijd van het jaar. Wat eten betreft : ook hier kun je er buikpijn van krijgen als "iets" verkeerd valt. Gewoon effe wennen dus. Groetjes Jo en Henny

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weer een heerlijk verhaal ! Alles komt weer boven ! Fijn dat ons lijstje jullie af en toe kan helpen. Soms is het inderdaad niks maar vaak wel handig als er niks voorhanden is. Vandaag is hier de eerste (natte) sneeuw gevallen, dus als Bernadette naar huis wil ? Dikke trui aan ! Wij hopen dat alles volgens wens zal verlopen en wij fantastische verhalen te lezen krijgen. Groeten uit een koud en met een stevig windje, Nederland.
    Gerard en Thea

    BeantwoordenVerwijderen