vrijdag 8 augustus 2014

Badlands – Niagara Falls (USA-Canada-USA)

Na Mount Rushmore en Custer SP vervolgen we onze weg naar de Badlands. Weer een ander zeer bijzonder landschap in de USA. Na al de canyons en andere parken die we gezien hebben is dit park van een bizarre kale schoonheid. Niet voor niets noemt men het Badlands. Als je er doorheen moet is het makkelijk verdwalen. Daarom begon men  er maar niet aan.





Dat we in South Dakota zitten merken we ook, het is hier bloedheet en er groeit bijna niets op de prairies. ’s Nacht is het in de camper nog 40 graden. Daarom besluiten we het maar weer hogerop te zoeken. We gaan via Minnesota en Wisconsin naar het Lake Superior, waar het een stuk aangenamer is. Bayfield is een leuk plaatsje aan het grote meer met mooie huizen met keurige tuinen. We gaan verder langs het meer en doen ook Copper harbour aan en natuurlijk Houghton, waar eens de kopermijnen de grote industriële impuls aan de streek gaven. Voordat we de grens met Canada weer oversteken bezoeken we de vuurtoren van Pt. Iroquois. Als we hier overnachten krijgen we bezoek van de bordercontrol die onze papieren wil zien. We vinden dit wel erg bijzonder zover (20km) van de grens. Misschien heeft iemand ze gebeld die het “vreemde” buitenlandse voertuig niet vertrouwde.






















Ons volgende doel is de grote Pow Wow op het eiland Manitoulin in het Lake Huron. Dit is de grootste Indianen bijeenkomst van Noord Amerika. Er zijn kraampjes met indiaanse hapjes en natuurlijk de door hen gemaakte sierraden. Maar het hoofdonderdeel zijn de muziek- en danswedstrijden die er worden gehouden. Werkelijk prachtig zijn de verentooien die ze dragen. We hebben onophoudelijk gefilmd en gefotografeerd. Hier slechts een paar voorbeelden van de foto’s. De filmpjes zijn natuurlijk veel sprekender vooral met zang?? en dans. Ook het eiland zelf is de moeite waard. Veel kleine meertjes met daarin duizenden bloeiende witte waterlelies.










Van hier gaan we naar de Niagara watervallen aan de Canadese kant. Natuurlijk erg imposant, maar als we ze vergelijken met de watervallen van Foz de Iguacu  op de grens van Argentinië en Brazilië, is deze laatste toch veel mooier omdat deze niet in de stad maar in de groene natuur ligt Je kunt er prachtig tussendoor wandelen. Hier ben je een van de duizenden die het natuurwonder vanaf de boulevard kijken hoe de massa’s water naar beneden storten en de toeristenbootjes net niet dicht genoeg bij durven te varen.












Geen opmerkingen:

Een reactie posten