zaterdag 26 april 2014

Mesa Verde naar de Grand Canyons (USA)


Canyons, canyons, canyons.




In het Nationaal Park Mesa Verde bezoeken we de Cliff Dwellings van de Anasazi. Het zijn woningen die onder een overhangende rotsformatie aan zijn gebouw rond het jaar 1200. Van Mesa Verde gaan we naar Natural Bridges NM (National Monument) het zijn door water en wind uitgesleten rotsen die een soort brug vormen. Later komen we die in diverse parken nog veel meer tegen. We gaan binnendoor over het Manti-La Sal National Forest. Off-road over een bergkam met nog veel sneeuw. Erg mooi en zeer rustig. We kamperen gewoon langs het pad op een mooi punt met een prachtig uitzicht.


Echt schuw zijn ze niet
Leuk plekje om te kamperen



































Als we de bergrug over zijn zitten we meteen alweer in het volgende park genaamd Canyonlands NP. Prachtige rotsformaties met een off-roadweg naar de Colorado rivier. Moeten we maar doen dachten we. Bijna zijn we er gekomen, maar het was helaas toch iets te pittig voor onze camper. Eigenlijk meer een pad voor Jeeps die een halve meter omhoog gebouwd zijn om over rotsblokken te klauteren zoals je ook wel kunt zien op you-tube filmpjes. We overnachten op de Needless Overlook in dit park .Mag eigenlijk niet maar we konden ons er mooi verstoppen achter wat struiken bovenop de berg met een geweldig uitzicht over het dal van Canyonlands.

En weer mooie bloempjes
Uitzicht op Canyonlands

Moeilijk stukje
Petrogyfen of grafitti????





































Via het toeristenplaatsje Moab gaan we eerst naar de noordkant van Canyonlands en daarna naar Arches NP. Als wij er zijn is er in die week een evenement van ongeveer 5000 Jeeps die allerlei kunstjes doen met hun omgebouwd speelgoed. Ik denk niet dat bij ons dit soort auto’s op de openbare weg mogen. De wielen staan soms buiten de auto en het spul is flink omhoog gebouwd. Door dit evenement zit alles vol. Leuk om te zien is hoe deze mensen reizen, een camper van een meter of 12 lang, soort bus met dubbele achterassen en erachter met een star koppelsysteem het Jeepje.

Arches is erg mooi, we moeten een stevige wandeling maken om bij de beroemde boog te komen. En jawel hoor het lukt Bernadette weer prima om deze heftige klim te doen.













Van Arches gaan we via Hanksville naar Capital Reef NP. Net voor Hanksville bezoeken we nog even Goblin Valley waar natuurlijke zandsculpturen te vinden zijn in allerlei gekke vormen. We willen eigenlijk naar campground Fruita maar die blijkt vol te zijn. Het is een idyllisch plekje bij een huisje midden tussen de fruitbomen ooit door Mormonen aangelegd. Dan maar weer verder en een mooi zandpad opgezocht waar we weer wat verscholen overnachten.










































Bij Grand Staircase Escalante maken we een foutje om niet eerst te informeren waar wat te zien is. We rijden over de heftige wasbordweg weg naar Hole in the rock. Een eindeloos lange hobbelweg  en omdat het landschappelijk ook niet erg interessant was zij we weer omgekeerd. Later horen we in het visitorcenter dat we mooie afstekers van deze weg voorbij gereden zijn. Jammer maar we gaan toch niet meer terug.

We vervolgen de weg naar Bryce Canyon NP. Dit is wat ons betreft een van de mooiste parken met prachtige rotsformaties in mooie kleuren.




















Na Bryce Canyon gaan we naar Cedar City waar ik banden ga wisselen. Dit doen we bij Walmart omdat dit lekker goedkoop is. Met de springring-velgen konden ze niet overweg. Omdat alles erg veilig en volgens de voorschriften moet mogen er geen klanten in de werkplaats komen. Behalve als ik zelf de springringen voor ze moet demonteren en weer monteren. Ook zie ik dat er wel wat speling op de stuurkogels zit. Niet aan te komen in Cedar City en ook niet bij de Toyota dealer in het iets verderop gelegen Saint George. Dan maar via Nederland bestellen.

Zion park is erg druk en zeker in het paasweekend als wij er zijn, geen parkeerplekje te vinden. We zijn toch al niet van de grote druktes dus rijden we via een mooie weg en door tunnels richting Kanab.

We horen onderweg dat de North Rim van de Grand Canyon open zou zijn terwijl dat normaal gesproken pas in half mei is. Als we bij Jacob Lake aankomen waar de toegangsweg naar de North Rim is, staat er toch een bord Road Closed. Tegenvaller dus. Na even vragen in het restaurant blijkt er nog een serviceweg te zijn die wel open is. Het is een onverharde weg maar goed te rijden. Heerlijk rustig is het er maar dat het mooier is dan de zuidkant kan ik niet zeggen. Maar misschien is het wel het geval bij het officiële route die nog gesloten was.





We willen naar Page om de Horse Shoe Bend in de Colorado rivier te bezoeken en Antilope Canyon. Als we de brug over de Colorado rivier overgestoken zijn komen we bij de afslag naar Page, helaas ook gesloten We weten dan nog niet waarom maar achteraf horen we dat er een flink stuk weg is weggeslagen en hierdoor de weg waarschijnlijk ook niet meer te repareren is. We moeten erg ver omrijden om er te komen en besluiten dit dan maar over te slaan.
Via Flagstaff gaan we naar de grand Canyon. We maken deze omweg omdat we moeten internetten en het is hier USA en geen Mexico of Argentinië waar je met een SIM kaart kunt Internetten. Hier moeten we naar Mc Donalds of een andere plek waar Wi-Fi is. Ook is mijn filmcamera ermee gestopt en ga ik hier een nieuwe kopen. Repareren zal ook wel kunnen maar dat doe ik in Nederland wel weer.

De Grand Canyon is heel indrukwekkend door zijn grootsheid in alle opzichten. Het is nog niet al te druk dus we kunnen met een pendelbus naar het einde van een wandelroute en terug lopen. Het weer is prachtig en het lopen niet al te moeilijk. Honderden foto’s en filmpjes maken we, teveel om op het blog te zetten. De volgende dag rijden we langs de Colorado rivier naar de Desert View. Onderweg besluiten we dat we eigenlijk toch naar Page moeten omdat we er anders spijt van krijgen dat we het niet hebben gedaan. En zeg nou zelf, wat is een paar honderd kilometer extra.




En het was zeker de moeite waard, zowel Horse Shoe Bend als de Antilope Canyon zijn geweldig. Dat mag niet worden overgeslagen. Als we in de Antilope Canyon wandelen onder begeleiding van een gids merken we hoe de natuur dit alles gecreëerd heeft, we krijgen als het ware een zand-douche als het wat gaat waaien. Het zand zit overal dus na afloop even lekker in bad. (ha. ha.)





Hierna sluiten we de tocht door de canyons af, zeer mooi, teveel indrukken in een te korte tijd en we zijn op een punt gekomen dat we even geen rotsen meer kunnen zien. Hoeft ook niet, want we gaan nu via Las Vegas naar de Death Valley en of daar geen rotsen zijn???

2 opmerkingen:

  1. Hoi Ad en Bernadette.
    Ad Proficiat met je verjaardag.
    Geniet nog van de geweldige reis.
    Gr Louis Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ...wat een mooie foto's weer Ad en Bernadette! Echt geweldig mooi! We hebben even geproost op je verjaardag Ad! We missen jullie lekkere verjaardaghapjes en borreltjes wel hoor ;-). Veel liefs en groeten van Bart, Tea, Kijn en Kluun

    BeantwoordenVerwijderen