woensdag 27 maart 2013

Cachi, Cafayate, Tafi del Valle, Belen (Argentinië)



Na een paar dagen in Cachi te zijn geweest doen we eerst nog even een retourtje Salta door het parque national los Cardones met daarin de pas van Piedro del Molino. Deze pas is erg mooi maar niet te moeilijk en het grootste gedeelte is verhard. Aan het begin van de pas is een groot cactusveld (eigenlijk een soort van cactusbos). Terug van dit retourtje sluiten we ons weer bij Jo en Henny aan en gaan gezamenlijk richting Cafayate over de RN 40. Ook dit stuk gedeelte van de RN 40 is weer erg mooi vooral de Quebrada de Flecha. Onderweg kamperen we nog een nachtje bij de Laguna del Brealito. Prachtig verscholen meertje maar het stikt er van de muggen, de weg erheen is al weer geweldig. Als ik dit opschrijf lijkt het wel of ik alles geweldig vindt. Dat is niet zo, de saaie stukken ga ik natuurlijk niet opschrijven.







Cafayate is weer een toeristenplaatsje met een plaza waar weer vele restaurantjes en souvenirwinkeltjes zijn. Verder zijn er vele wijnhuizen, waarvan enkele te bezichtigen zijn, wat we dus niet doen. We maken wel een uitstapje door de Quebrada de la Conchas, een kloof met de meest uiteenlopende rotspartijen. Deze kloof rijden we door en overnachten bij laguna Cabra Corral. De volgende dag gaan we dezelfde weg terug omdat wat mooi is mooi blijft ook vanuit de andere richting en dan is het toch weer anders.



























Van Cafayate gaan we via de Ruinas Indigenas del Quilmes, dit was vrij grote vestigingsplaats van de Quilmes indianen die hier 35 jaar stand hielden tegen de Spanjaarden. Hier ontmoeten we Catherine Schoenmaker weer en gaan met haar verder naar Amaichá del Valle. Hier is een prachtig museum, Pachamama van de Argentijnse kunstenaar Héctor Cruz. Aan de foto’s kun je zien dat hij er echt wat van gemaakt heeft. De volgende dag gaan we naar de Menhirs in het plaatsje el Mollar bij Tafi del Valle. Een veldje met eeuwenoude rechtopstaande stenen waarvan sommige bewerkt.











Na samen met Jo en Henny gekampeerd te hebben op een picknick plaats bij El Chañar, gaan we voor en tijdje weer uit elkaar. Zij gaan zoals ze zelf zeggen op banden expeditie naar Paraguay en wij blijven nog een tijdje in deze regio en Cordoba om nog wat leuke tochtjes te maken. Dit omdat de maat banden van hun auto hier niet verkrijgbaar zijn (285/75/16) wij hebben banden die wel overal verkrijgbaar zijn (235/85/16).
Wij gaan een bergroute rijden door de Yungas. De eerste pas is redelijk spectaculair al zien we bijna niets, we rijden bijna constant in de mist en de wolken. Ook regent het een beetje, Bernadette vreest al weer dat we vast komen te zitten zoals laatst met het verschil dat er nu flinke afgronden zijn. Wat mij gerust stelt is dat er vrij veel vrachtwagens de pas af komen manoeuvreren, hierdoor is de ondergrond hard en dus geen gevaar voor wegglijden. Wel is het lastig om de tegemoetkomende vrachtwagen te passeren, vaak terugzetten en op het randje van de afgrond stilstaan. Goed voor de adrenaline. Een keer beneden vinden we een kampeerplaatsje in een rivierbedding. ’s Nachts gaat het onweren en om een uur of 6 hoort Bernadette een raar geluid. De rivier maakt heel wat meer lawaai dan gisterenavond en het water staat ook al flink hoger. Ik er maar uit om te zien hoe ernstig het is. Het pad waarover we de rivierbedding moeten verlaten staat al gedeeltelijk onder water. Geen idee of het water nog verder gaat stijgen dus maar hals over kop vertrokken en in het dorpje op een pleintje de nacht verder afgemaakt. ’s Morgens was ik natuurlijk wel even nieuwsgierig hoe hoog het water zou staan. Lager dus dan toen we ’s nachts weggingen. Maar ja Safety First zullen we maar zeggen.







We rijden nog een paar leuke bergpassen met spectaculaire uitzichten en kamperen in niemandsland. Erg rustig, ’s avonds een auto en de volgende morgen weer een en verder de hele nacht muisstil. Voor mij niet zo belangrijk, ik ga op mijn goeie oor liggen en hoor zo-ie-zo niks meer, maar voor Bernadette wel prettig. We proberen nog binnendoor naar Belen te gaan maar het is erg zanderig en de GPS geeft in de verste verte geen weg meer aan. Dus dat vergeten we maar weer snel. Belen valt ons wat tegen. Het is zondagmiddag dus de hele boel is gesloten. 




      

1 opmerking:

  1. Hé Ad en Bernadette, Wat leuk om weer een stuk van jullie mooie avontuur te lezen! Nog eventjes en dan weer naar het mooie Welgelegen :-). We kijken hiernaar uit. Groetjes van ons allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen