vrijdag 23 november 2012

Torres del Paine (Chili)

Vanaf ons prachtige plekje aan het Lago Roca gaan we onderweg naar Chili. Omdat we de grens overgaan bij een heel klein plaatsje, Cancha Carrera/Cerro Castillo, moeten we Chileens geld halen in El Calafate. Bij de ene bank konden we geen Chileens geld krijgen, bij de volgende bank hangen ze (letterlijk) met de benen buiten. Dus dan maar naar het wisselkantoor. Euro’s eerst inwisselen tegen Argentijns geld en dit dan weer voor Chileens geld. Niet direct de voordeligste manier, maar in ieder geval beter dan 100 km. omrijden via  Puerto Natales.

We steken nu ook voor de eerste keer de Chileense grens over. We hadden gelezen dat het verboden is om vlees, groente, fruit, verse zuivel, eieren, honing etc. mee te nemen. Dat betekent dan: eerst alles opeten. Dat lukte niet helemaal dus we gokken het er maar op. Aan de douane natuurlijk netjes opgegeven dat we wel wat verboden spullen bij ons hadden anders riskeer je een fikse boete. De aardige jonge douane ambtenaar gaat mee om de auto te inspecteren en constateert inderdaad dat we een en ander moeten inleveren. Ik vraag een beetje onschuldig waar we die avond nog boodschappen kunnen doen, waarop hij zegt; als je niemand wat vertelt. mag je de hele handel wel meenemen, maar wel snel opeten. Aardige lui die Chilenen. In het dorpje aan de grens is een klein winkeltje waar we broodjes en 4 hamburgers kopen. Dat is dan ook het laatste wat er daar in de vriezer zit.

We overnachten aan een klein meertje, Laguna Amarga, vlak voor het park, mooi, maar niet zo mooi als bij het Lago Roca en zeker niet zo rustig. Al vroeg vliegen de toeristenbussen de berg op naar het park. Het is echt een park waar veel reisgezelschappen via een rondreis van een paar weken heen gaan. Dus voldoende overnachtingen in hotels en refugio’s, maar de we hebben slechts een camping gezien waar we met de auto op konden. Die was wel netjes maar veel te duur, dus maar weer een leuk plekje in de natuur opgezocht. Al de overige campings zijn onderweg op de tracks in het park. Voor backpackers ideaal voor ons niet.


























We staan ’s morgens voor het dilemma van wat gaan we doen. Ik wil graag zo dicht mogelijk naar de Torres del Paine klimmen. Volgens het foldertje is het enkele reis 4,5 uur lopen. Ik had bij Fitz Roy al gemerkt dat ik wat sneller liep dan er was aangegeven, dus dat zal hier niet veel anders zijn. De wandeling erheen is goed te doen, af en toe flink omhoog. Ik zie bij de tussenposten dat ik inderdaad flink inloop op de geplande tijd. Het laatste stuk naar de Base del Torre is echt klimmen. Dit is dan ook de enige keer dat ik het niet zo erg vind dat het druk is. Dat remt me een beetje af en zo kan ik wat op adem komen. Onderweg spreek ik ook veel Nederlanders die hier zijn tijdens een rondreis van enkele weken door Patagonië. Als ze me vragen hoe lang ik al onderweg ben en wanneer ik weer naar huis ga zijn ze wel wat jaloers. Als ik weer bij de camper kom heb ik er 5,5 uur over gedaan, misschien toch een beetje te snel. Bernadette heeft inmiddels haar boek uit. Het bergmassief hier is veel imposanter dan Fitz Roy, maar de wandeling daar vond ik leuker. Veel meer stukken waar je echt alleen loopt en met steeds prachtige uitzichten, terwijl je hier meer door het bos loopt langs een beekje. Overigens is dit park weer veel mooier om met de auto doorheen te rijden. Dat is eigenlijk bij Fitz Roy niet mogelijk.







We overnachten weer op het plekje in de natuur. We horen daar dat Jo en Henny een wandeling gemaakt hebben bij het Lago Grey. Deze is minder steil en ook korter. We besluiten dit de volgende dag ook te doen, dan kan Bernadette ook mee. Het is inderdaad prachtig daar. Het Lago Grey ontstaat door het smeltende  gletsjerijs. De wandeling is aan het einde van dit meer. Er liggen flink wat afgebrokkelde stukken ijs in het meer. Ze zijn heel mooi blauw,  wat prachtige plaatjes oplevert.  We zien dat een hele grote ijsklont van enkele tientallen meters door midden breekt. Eerst zakt hij een heel stuk onder water en komt dan half gekanteld weer boven in 2 stukken.







Van een groepje Belgen leer ik hoe ik een panorama opname kan maken met ons fototoestel. Het is een echt leuke dag voor ons beide. Na de wandeling verlaten we, met pijn in het hart, het park.






1 opmerking:

  1. karin en bob bouwense26 november 2012 om 06:02

    Hallo Ad en Bernadette,
    Wat een mooie avonturen,met prachtige foto's.Zo te lezen hebben jullie het prima naar je zin in jullie camper.Leuk dat jullie zoveel "vrij"kamperen.
    Wij zijn nu weer twee weken thuis na onze Australië reis.Een prachtig land,met oneindige off road mogelijkheden,en heel vriendelijke en relaxte mensen.Ben nu met een fotoboek bezig.Verder is het wel weer wennen in ons koude natte kikkerlandje.Groetjes Bob en Karin.

    BeantwoordenVerwijderen