vrijdag 28 september 2012

Rio de Janeiro naar Montevideo



Rio de Janeiro naar Montevideo

In Rio kunnen we weer aan wal, maar de Italianen geven ons maar twee uurtjes de tijd. De meeste passagiers besluiten daarom om het niet te doen. Ik ga daarom maar weer met de Fransozen om te kijken of we een internet café kunnen vinden. We vinden wel een internet café maar contact maken lukt niet. We waren met een gratis bus over het haventerrein gereden en tot mijn verbazing lag daar een schip van Hartman uit Urk. Hij lag aan de kade waar off-shore spullen verladen werden. Herinnerde me toch weer even aan mijn werk. We kwamen natuurlijk keurig op tijd terug, omdat we spoedig zouden vertrekken. Niet dus, een dag later vertrokken we. De auto’s die als laatste in Le Havre aan boord waren gekomen stonden achteraan voor de laadklep en moesten eruit voor het lossen. In de nacht tijdens het laden wordt de Franse vrouw uit bed gebeld omdat haar auto weer op het schip moet. Als ze beneden komt is er op dat moment een vrachtauto tegen haar camper aangereden en is de bumper en een spatbord flink beschadigd. Flink balen dus. Grimaldi zegt e.e.a. met de agent waarvoor de vrachtwagen werkt te regelen. En ook zal de kapitein proberen of de schade hersteld kan worden. Na wat heen en weer gepraat zal dat dan in Montevideo gebeuren. Ben benieuwd hoe dat afloopt.
























Zonde dat we niet veel langer in de stad gebleven waren. Want toen we uitvoeren zat het weer niet mee zodat we weinig van Rio konden zien. Enkel in de verte het Christusbeeld op de berg en de Copacabana was ook niet helder in beeld.

De volgende tussenhaven was Santos. Hier kregen we meer tijd om de stad in te gaan, maar het is geen interessante stad om te bekijken. Wel vinden we snel een winkelcentrum met Wifi en het is gratis. Dus even bijpraten met Bernadette via skype. Op het schip werden wederom vele auto’s gelost en geladen, honderden Volkswagens gaan erin. Hier verder geen narigheid voor ons.

Onderweg van Santos naar Zarate gaat het stevig stormen. Windkracht 11 tot 12. Gelukkig is het een groot schip en valt de deining wel wat mee. Maar toch ruim voldoende om enkele passagiers in bed te houden en zeker de medicamenten in te zetten die overigens verrassend goed werken. Door de storm moeten we enkele dagen op zee rondjes varen omdat we door een smalle vaargeul moeten naar de monding van de rivier waaraan Zarate ligt. De rivier is vrij smal, zoiets als de Waal, en de schepen die er door varen zijn vrij groot, net als de Grande Congo over de 200 meter. Net voor Zarate zitten er een paar scherpe kronkels in de rivier en hier kan de kapitein zijn kunsten vertonen. Voor hem geen enkel probleem.






Zarate is echt een autodepot, duizenden staan er op de kade. En in de tijd dat wij er waren deden nog 3 autoschepen van een flink formaat deze haven aan. We konden hier twee dagen aan de wal. Maar ja weer een plaatsje waar weinig te beleven was.




Van Zarate naar Montevideo is maar een dagje varen en dat verliep zeer voorspoedig. In Montevideo nemen we nog dezelfde avond afscheid van het schip. Ik had het idee dat ze ons graag kwijt wilden. Zo snel met beslissingen waren ze nog niet geweest. Eerst zouden we zelfs niets meer te eten krijgen maar uiteindelijk kon dat nog wel. Het eten op het schip was wel wat eentonig. Pasta dus. En de kok had als hobby elke dag wel wat aan te laten branden.





















Het inchecken in Montevideo ging erg soepel. Geen strenge controles, enkel de papieren controleren en wat stempels en klaar waren we. De Grimaldi agent had dit bijzonder goed geregeld. Ook zorgde hij ervoor dat de auto van Cathrine uit Frankrijk naar de Mercedes garage kon voor reparatie.







Met het hele clubje zijn we naar de vuurtoren gereden waar we op aanraden van de agent konden overnachten. Leuk plekje maar erg harde wind zodat ik mijn hefdak maar naar beneden heb gedaan. Een van de Duitse dames was jarig en gelukkig hadden ze de grootste camper zodat we er met z’n 14 en in pasten. Dat had in mijn gebakje echt niet gekund.

We zijn nog een paar dagen in Montevideo gebleven om wat te internetten, skypen en natuurlijk de stad bekijken. De binnenstad is erg leuk met mooie gebouwen uit de koloniale tijd. Bij de haven waren oude markthallen omgebouwd tot een stadje met enkel restaurantjes en barretjes. Alles vanaf de grill en enorme hoeveelheden. Dat ging er wel in na al die pasta’s van de Italianen.

Vanuit Montevideo gaan we richting Punta del Este waar een Zwitserse kolonie is en er mogelijkheden zijn om de camper voor enkele maanden achter te laten. De weg erheen is niet echt leuk maar we rijden in Zuid Amerika en dat had ook wel wat. De Zwitsers zitten er warmpjes bij met prachtige bungalows en vakantie huisjes die ze verhuren. We eten ‘s avonds met hun mee. Ook hier zijn de stukken vlees niet van Nederlandse formaat.







2 opmerkingen:

  1. Je hebt aan vaste wal al weer snel een leuk verhaaltje en foto's gemaakt !
    Blijf dit zo volhouden !

    Groetjes Jo

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je staat op mijn adress in Montevideo : Plazza de la Independencia !
    Gelukkig is het beter weer vandaag. Suerte ! Catherine

    BeantwoordenVerwijderen